Czy Polska potrzebuje obowiązkowego poboru?

Sporo jest jednak także głosów sceptycznych – matek, młodych mężczyzn, którzy wcale nie czują pociągu do „przygody” w mundurze, ich dziewczyn, narzeczonych i żon, ale także np. wielu pracodawców. Widać to przy analizie różnych sondaży. Łączna liczba zwolenników obowiązkowej służby waha się mocno w zależności od momentu i przyjętej metodologii (np. w badaniu IB Pollster z listopada 2023 r. wygrali przeciwnicy, stosunkiem 44 do 27 proc., lecz w badaniu SW Research z lutego 2024 r. – już zwolennicy, stosunkiem 45 do 35). Ale w poszczególnych grupach respondentów zaznacza się trend: zazwyczaj najbardziej skłonni do akceptacji są starsi mężczyźni (nawet ponad 50 proc. w drugim z sondaży), znacznie mniej kobiety, a najmniej – mężczyźni w wieku poborowym (niespełna 32 proc. „za” w badaniu SW Research). Tego politycy też nie mogą zlekceważyć.

Plusy obowiązkowego poboru 

Część opinii publicznej oczekuje gestów, które zwiększyłyby zbiorowe poczucie bezpieczeństwa. Deklaracje o chęci budowy wielusettysięcznej armii bardzo w tej sytuacji kuszą. Ponadto część kadry tęskni do dawnych czasów; wszak więcej rekrutów to więcej jednostek, czyli więcej stanowisk dowódczych i bardziej drożne ścieżki awansu. Publicznie raczej nikt się do takiej motywacji nie przyzna, ale znając choć trochę realia, nie można jej wykluczać. Na szczęście wśród generałów i oficerów dominują ci, którzy interes Rzeczypospolitej przedkładają nad korporacyjny i prywatny, co łatwo rozpoznać po ich rzeczowym i zniuansowanym podejściu do dylematów związanych z przymusowym poborem.