Internet i zdrowie psychiczne. To się (niestety) nie klei
Pewnie nie raz i nie dwa trafili państwo na alarmujące wieści o stanie zdrowia psychicznego młodego pokolenia – zetów (postmilenialsów) urodzonych po 1995 r. oraz ich następców z tzw. pokolenia Alfa (to urodzeni po roku 2010). Z przeróżnych danych wynika, że z psychiczną równowagą jest u nich bardzo krucho. Depresja, poczucie pustki, a nawet próby samobójcze to niestety coraz częściej codzienność.
W USA liczba przyjęć nastolatków do szpitali z powodu autoagresji wzrosła w latach 2008–2015 o szokujące 500 proc. W Wielkiej Brytanii ten sam wskaźnik zwiększył się między 2005 r. a 2019 r. o 42 proc. dla chłopców i o 60 proc. dla dziewczynek. W obu tych ostatnich przypadkach mówimy o dzieciach w wieku 11–17 lat.
Próby wyjaśniania tego zjawiska idą zazwyczaj w zupełnie przeciwstawnych kierunkach. Jedna ścieżka głosi, że to diametralne pogorszenie statystyk jest złudzeniem, a wynika wprost z polepszenia ogólnej samoświadomości dotyczącej zdrowia psychicznego społeczeństw zachodnich. W myśl tej argumentacji kiedyś wcale nie było lepiej, tyle że podobne sprawy były zamiatane pod dywan. Teraz zaś jest przyzwolenie na mówienie o takich przypadkach, a leczenie się psychiatrycznie jest mniej stygmatyzujące. W związku z tym więcej mamy rejestrowanych przypadków problemów, które kiedyś pozostawałyby poza społecznym radarem.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.