Polska polityka środowiskowa w rozkroku
Coraz powszechniejsze aspiracje, aby żyć i pracować w czystym i bezpiecznym otoczeniu oraz nie wpływać negatywnie na klimat, powodują, że władze publiczne przyjmują polityki sprzyjające środowisku naturalnemu. Wprowadzane w życie konwencje międzynarodowe i programy ponadnarodowe wychodzą z założenia, że środowisko staje się nierozłącznie związane z szerszym kontekstem rozwoju społecznego i gospodarczego w skali globalnej.
Jak argumentuje Giandomenico Majone, „(...) gdy optymalna długookresowa polityka różni się od optymalnej polityki krótkookresowej, w krótkim okresie rząd ma motywację, aby nie dotrzymywać swoich zobowiązań długoterminowych”. W przypadku ochrony środowiska i klimatu zjawisko niespójności polityki w czasie występuje w Polsce szczególnie często.
Dylematy polskiej polityki środowiskowej
W obu tych sferach zmiany następują stosunkowo wolno. Wynika to z jednej strony z inercji procesów środowiskowych i klimatycznych, a z drugiej z utrwalonych modeli konsumpcji i produkcji, które tworzą presję. To także kwestia długotrwałych procesów politycznych prowadzących do podejmowania działań legislacyjnych, regulacyjnych i finansowych.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.