Hity tygodnia
Rząd zamyka Archiwum X, a pracujący w nim agenci Fox Mulder (Duchovny) i Dana Scully (Anderson) zostają przydzieleni do bardziej przyziemnych zadań. Muszą m.in. zlokalizować bombę podłożoną w siedzibie FBI. Niestety wkraczają do akcji zbyt późno. W eksplozji ginie pięć osób. Agenci szybko odkrywają, że odpowiedzialność za tragedię ponosi rząd. Korzystając z pomocy doktora Alvina Kurtzweila, dowiadują się, że ludzkości zaczyna grozić śmiertelny wirus o pozaziemskim pochodzeniu. Ktoś jednak za wszelką cenę stara się, żeby prawda nie wyszła na jaw. Mulder i Scully ryzykują karierę i życie, by wyjaśnić tę zagadkę. Kinowa wersja, a raczej udana kontynuacja popularnego serialu telewizyjnego, z doskonale znanym tandemem Anderson - Duchovny w rolach głównych. Wciągająca akcja i tajemnicze wątki zainteresują zarówno fanów serialu, jak i nowicjuszy.
@RY1@i02/2010/225/i02.2010.225.196.0008.001.jpg@RY2@
Parodystyczny horror naszpikowany cytatami i aluzjami do dawnych amerykańskich filmów, przyrządzony przez duet przyjaciół - Roberta Rodrigueza (reżyseria) i Quentina Tarantino (scenariusz i rola). Bracia Gecko (George Clooney i Quentin Tarantino) po krwawym napadzie na bank biorą jako zakładników byłego pastora (Harvey Keitel) i jego rodzinę. W barze na granicy meksykańskiej, czynnym od zmierzchu do świtu, gdzie główną atrakcją jest seksowny taniec niejakiej Satanico Pandemonium (Salma Hayek), umówili się ze wspólnikiem. Okazuje się, że będą musieli stoczyć krwawą (bardzo!) batalię... z wampirami. Do tego stopnia krwawą, że w Irlandii film był zakazany aż do 2000 roku, a w Niemczech wycięto z niego 21 minut. Nakręcono dwie kontynuacje (tylko na rynek wideo) w 1999 i 2000 roku.
@RY1@i02/2010/225/i02.2010.225.196.0008.002.jpg@RY2@
Student Jeffrey (Kyle MacLachlan) podczas wizyty w swoim rodzinnym miasteczku, dokonuje dość makabrycznego odkrycia: znajduje na trawniku ludzkie ucho. Rozpoczyna prywatne śledztwo, trafia na ślad tajemniczego morderstwa, w które zamieszani są piosenkarka z nocnego klubu Dorothy (Isabella Rossellini) i jej sadystyczny, uzależniony od narkotyków przyjaciel (Dennis Hopper).
Po tym opisie nie dziwi nazwisko autora filmu. "Blue Velvet" to najlepszy przykład mrocznego, tajemniczego kina Davida Lyncha z doskonałą muzyką Angelo Badalamentiego. Na uwagę zasługuje szczególnie znakomity Dennis Hopper. Wielu aktorów odmówiło roli Franka, w którą się wcielił, ponieważ była zbyt odpychająca. Hopper z kolei stwierdził: "Muszę mieć tę rolę. Frank to ja!". Dla fanów mrocznego kina seans obowiązkowy.
@RY1@i02/2010/225/i02.2010.225.196.0008.003.jpg@RY2@
Francja niedługo przed rewolucją. Tajemnicza bestia terroryzuje mieszkańców osady. Ofiarą padają jedynie kobiety i dzieci, ale strach jest powszechny. Na scenie pojawia się Grégoire de Fronsac (Le Bihan) - myśliciel, podróżnik i naukowiec, towarzyszy mu zaś Mani (Dacascos) - Irokez biegle władający nie tylko francuskim, ale przede wszystkim pięścią. Fronsac jako mąż oświecony z początku nie wierzy w bestię, potem zaś, gdy naocznie przekonuje się o jej istnieniu, przyjmuje hipotezę, iż potwór jest jedynie narzędziem w ręku człowieka. Tylko jakiego człowieka? I jakie są jego zamiary? Fronsac rozpoczyna śledztwo... Film dość zręcznie miesza wątki i konwencje. W efekcie dostajemy tu: niby-wilkołaki, francuską arystokrację, tajne sprzysiężenia, Indian, wschodnie sztuki walki, okultystyczne ceremonie, a wszystko to podlane sporą ilością krwi.
@RY1@i02/2010/225/i02.2010.225.196.0008.004.jpg@RY2@
W czasie kiedy polskie kino rozmawiało przede wszystkim o wojnie rzeczywistej, Morgenstern opowiedział o wojnie sercowej. I chyba nikomu potem nie udało się pokazać pierwszego uczucia tak pięknie. Nakręcił ponadczasowy film o feerii zakochania. Zachłanności na życie i wobec życia, którą uprawomocnia wiek. Pomiędzy sprawdzianami z matematyki i życia, pomiędzy szerokimi planami, lekturą komiksów Franka Millera albo powieści Marcela Prousta nagle po prostu się zakochujemy. Po raz pierwszy. Nie uda się tego uczucia nigdy zapomnieć. Karta jest jeszcze niezapisana i naprawdę wszystko może się zdarzyć. Na razie są schowane za przyciemnionymi okularami bystre oczy Zbyszka Cybulskiego, rozmarzone spojrzenie Teresy Tuszyńskiej, tenisowe spodenki bezczelnego Romana Polańskiego. Jest tani alkohol, teatrzyk Bim-Bom i nierealna idylla.
@RY1@i02/2010/225/i02.2010.225.196.0008.005.jpg@RY2@
Szef paryskiej policji Robert Mancini (Dussollier) ogłasza przejście na emeryturę. Tymczasem miasto jest terroryzowane przez świetnie zorganizowany i bardzo brutalny gang złodziei. Doprowadzenie bandytów przed oblicze sprawiedliwości staje się priorytetem, a Mancini nie ukrywa, że jego sukcesorem zostanie policjant, który tego dokona. W szranki staje dwóch gliniarzy, dawnych przyjaciół, obecnie śmiertelnych wrogów - Leo Vrinks (Auteuil) i Denis Klein (Depardieu). Obaj znani są z bezkompromisowości oraz ze stosowania niekonwencjonalnych i często nie do końca legalnych metod. Ale tylko jeden jest na tyle zaślepiony ambicją i żądzą zemsty, by narazić na szwank powodzenie całej operacji... Intryga rozwija się zaskakująco, a napięcie jest budowane w sposób wręcz mistrzowski. Każde zdarzenie to część precyzyjnej układanki.
@RY1@i02/2010/225/i02.2010.225.196.0008.006.jpg@RY2@
Steve Everett (Eastwood) to rogata dusza, chłop, co lubi wypić i z paniami się zabawić, dziennikarz obdarzony niezwykłą łatwością następowania bliźnim na odcisk. Przy okazji świetny fachowiec i wieloletni pracownik największego amerykańskiego dziennika - "New York Timesa". Jednak nawet "Times" w końcu okazuje się dla niego za mały. Everett zostaje więc zesłany na Zachodnie Wybrzeże, do prowincjonalnego Oakland. Tu z miejsca wchodzi w konflikt ze swym nowym szefem, ale też postanawia nareszcie nieco wytrzeźwieć. Oto wielkimi krokami zbliża się egzekucja skazanego za napad i morderstwo Franka Beachuma. Everett ma z nim przeprowadzić ostatni wywiad w celi śmierci... Eastwood reżyser dokładnie wie, jak opowiedzieć swoją historię. Nawet jeśli w dyskusji na temat kary głównej użyto już wszystkich argumentów. Solidne.
@RY1@i02/2010/225/i02.2010.225.196.0008.007.jpg@RY2@
Druga część trylogii znakomitego tureckiego reżysera Semiha Kaplanoglu, w której krystalizuje się jego autorski styl. Fundamentem opowieści jest tu relacja matki z dorastającym synem na tle obyczajowych i społeczno-gospodarczych przemian tureckiej prowincji. Yusuf (świetna rola Meliha Selcuka) to wrażliwiec, który pragnie zostać poetą. Ma za sobą pierwsze próby literackie, ale kiedy nie udaje mu się zdać egzaminu do szkoły wyższej, upomina się o niego wojsko. Tymczasem jego samotna matka potrzebuje pomocy w rodzinnej mleczarni. Chłopak z niepokojem patrzy we własną przyszłość; chociaż został wychowany w tradycyjnej społeczności, nie umie się w niej odnaleźć, nie potrafi też zaakceptować nowego mężczyzny w życiu matki. Jego wrażliwość nie podsuwa mu drogowskazów, ale raczej pogrąża go w obezwładniającym letargu.
@RY1@i02/2010/225/i02.2010.225.196.0008.008.jpg@RY2@
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu