One tworzą historię feminizmu w obrazkach

Jedna z jej najbardziej znanych prac, "Private Rooms" (1999), konfrontuje trzy tematy: religijność, kobiecość, zmysłowość. Amer wybrała wersety Koranu (we francuskim tłumaczeniu) dotyczące kobiet, a następnie wyhaftowała je na satynowych pokrowcach na ubrania. Haft to zresztą jedna z ulubionych technik artystki. Pokrywa nim przestrzenie swoich instalacji, rzeźb i obrazów, w których wykorzystuje erotyczne przedstawienia kobiet.

Jej fotograficzne prace - proste, oszczędne, bez technicznych udziwnień - dokumentują młodych ludzi u progu dorosłości, uchodźców, Izraelczyków tuż przed wstąpieniem do służby wojskowej. Szczególną uwagę Dijkstra poświęca ciału i społecznym rolom kobiety. W 1994 roku sfotografowała kilkanaście kobiet nago, tuż po porodzie. Wyidealizowany obraz macierzyństwa to forma przemocy symbolicznej, która nie ma nic wspólnego z rzeczywistością - dowodziła artystka.

Klasyczka artystycznej narracji o seksualności i tożsamości. W pracy "Interim" (1984 - 1989) zestawiła fragmenty wypowiedzi kobiet wchodzących w wiek średni i medycznych opisów histerii. To zderzenie posłużyło jej do opowieści o tym, jak w kulturze patriarchalnej kształtowane są normy poznawcze. Przedmiotem jej zainteresowania jest również historia feminizmu - w swoim najnowszym projekcie "Love Songs" cytuje teksty feminizmu drugiej fali i je komentuje.

@RY1@i02/2010/225/i02.2010.225.196.027b.001.jpg@RY2@

Praca Mary Kelly w warszawskim CSW