Rysunkowy hip-hop z potykającym się Snoop Doggiem

Tytuł płyty (wyspa, która jest zbiorowiskiem odpadków cywilizacji) symbolicznie opisuje eklektyczną muzykę albumu, będącą wypadkową hip-hopu, alternatywy, popu, elektroniki, dubu, retro i muzyki świata. Ale Albarn i jego rysunkowy zespół wcale nie chcą nawoływać do oczyszczenia tego wielkiego śmietnika ludzkości i muzyki. Jak rasowy awangardzista bawi się zlepkami brzmień, kultur, cytatów, poezji. Świadczy o tym już choćby wstęp do płyty, smyczkowe intro nawiązujące przekornie do klasyki awangardy angielskiej i amerykańskiej muzyki współczesnej. Partia zorkiestrowana na wzór utworów Samuela Barbera szybko przeradza się w dubowo-elektroniczny hymn - "Welcome To The World Of The Plastic Beach", na którym potykający się o zgłoski, hipnotyczny wokal Snoop Dogga rysuje niewesołą perspektywę dla ludzkości zanurzonej po uszy w odpadkach kultury XXI wieku. Wtóruje mu głos Damona Albarna - jedyny melodyjny ozdobnik tego oszałamiającego cytatami albumu.