Skandowane songi o Czarnobylu i zimie stulecia

Płyta jest zaskakującym ukłonem młodych muzyków w stronę twórczości Lecha Janerki, Siekiery, Kultu, Republiki i Brygady Kryzys.

Klimat płyty wyznacza elektroniczna produkcja Marcina Borsa nawiązująca brzmieniem i rytmiką do lat 80., ale jednocześnie współczesna. Obok ponurego echa zimnej fali i punka rocka, pojawią się też elementy białego reggae i rocka. Współgra z tym maniera Spiętego, który nie tylko śpiewa, ale również melodeklamuje i skanduje. Wśród nich najbardziej wyraziste są ponure obrazy z PRL, jak awaria elektrowni atomowej w Czarnobylu czy opis zimy stulecia: "Tak oto nadeszła zima stulecia. Nos nam odmarzł, a Kraj w zamieciach. Padł już kombinat, elektrownia nie wytrzyma. Wybiła ostatnia kilowatogodzina". Ten fatalizm wydaje się rzucać cień również na opis kondycji współczesnego człowieka. W komiksowym "Magistrze Pigularzu" Spięty śpiewa "Anyżowe kropelki na lęki, czopki na nieudane związki, kompresy na stresy, jodyny i watki na ducha upadki. Maści na melancholijne zapaści, bańki na depresyjne poranki".

Niestety niektóre gry słowne i rymy bywają irytujące, podobnie drażnią zbyt oczywiste nawiązania muzyczne do Kultu w tytułowym "Prąd stały/Prąd zmienny". Ale pojedyncze wpadki nie wpływają na odbiór całości. Dla Spiętego to rehabilitacja za niedoceniony solowy album "Anty-szanty", który nawiązywał do podobnych brzmień. Dla Lao Che kolejny dowód na to, że potrafią odnaleźć się w każdej konwencji. Wydawnictwo pokazuje, że grupa próbuje szukać dla siebie bohaterów z przeszłości i budować polską tożsamość kulturową bez oglądania się na zachodnie wzorce.

@RY1@i02/2010/043/i02.2010.043.000.015b.001.jpg@RY2@

Fot. Studio Maślankowscy/Open Sources/Antena Krzyku

Lao Che próbuje budować tożsamość polskiej muzyki bez oglądania się na obce wzorce

@RY1@i02/2010/043/i02.2010.043.000.015b.002.jpg@RY2@

"Prąd stały/Prąd zmienny" Lao Che

Antena Krzyku/Opensources

Jacek Skolimowski