Hetman polskiego kina

Głównym punktem programu zorganizowanego cztery tygodnie temu w Warszawie benefisu Jerzego Hoffmana było widowisko plenerowe, którego tytuł wydaje się trafnie charakteryzować pozycję, jaką ten reżyser zajmuje w naszej kinematografii. "Wielki Hetman Filmu Polskiego" - autor "1920 Bitwy Warszawskiej" jest nim przynajmniej od czasu ekranizacji "Potopu". Praca nad adaptacją Sienkiewiczowskiej arcypowieści wywołała narodową debatę i zaciekłe dyskusje na temat obsady. Przygotowaniami, pracą na planie i premierą (1974), a potem nominacją filmu do Oscara (ostatecznie "Potop" przegrał wyścig o statuetkę z "Armacordem", arcydziełem Federica Felliniego), żył bez mała cały kraj. "W ostatnim sezonie wymienia się dwa takie: triumf drużyny piłkarskiej we Frankfurcie i nasz film (...). Jest to największe widowisko zrobione w Polsce od czasów osady starosłowiańskiej w Biskupinie (V wiek p.n.e.) (...)" - pisał Zygmunt Kałużyński. Słynny krytyk miał wiele racji - "Potop" do dziś jest rekordzistą naszej kinematografii. To najdłuższy film (projekcja trwa ponad pięć godzin), na ekranie pojawia się siedemdziesięciu aktorów pierwszoplanowych, sześciuset drugoplanowych i czterdzieści tysięcy statystów, na potrzeby których uszyto dwadzieścia trzy tysiące kostiumów. Zapewne jeszcze długo na taki rozmach żaden z krajowych twórców nie będzie mógł sobie pozwolić.