Psychologia z Czechowem

- Popełniona przez niespełna dwudziestolatka "Sztuka bez tytułu" jest zapisem obrazu świata, mikrokosmosem, w którym jak pod szkłem powiększającym możemy zobaczyć ludzi z całą ich bezradnością wobec życia - mówi Glińska. Jej spektakl jest tradycyjny. Stroje z epoki i klasyczne fryzury, nawet pieniądze w formie pożółkłych talonów. Sprzętów jednak nie ma w tej inscenizacji zbyt wiele - reżyserce nie chodzi o naturalistyczną iluzję życia. Konieczne skreślenia tekstu - częściej granego pod tytułem "Płatonow" - też nie są radykalne. Choć Glińska nie zrezygnowała do końca z jego dosłowności. Nie bała się też tanich scen melodramatycznych i zderzenia ich z refleksją całkiem serio, kiedy przez postać właściciela ziemskiego Głagoliewa zaznacza konflikt pokoleń, piętnuje kabotyństwo pijanego pułkownika Tryleckiego, portretując wstyd jego córki Saszy.

Głównego bohatera Płatonowa - uwodziciela, bezczelnego pyszałka, w którym kochają się wszystkie kobiety - gra Borys Szyc. Jego bohater jest jednocześnie przerażony i zachwycony sobą. To nie przeszkadza mu w relacjach z kobietami: Sonia (Katarzyna Dąbrowska) klęka u jego stóp, Maria Grekow (Monika Pikuła) mimo upokorzeń go kocha, a Sasza (Dominika Kluźniak) chce dla niego umrzeć.

Glińska za Czechowem portretuje swoich bohaterów jako nieszczęśliwe, podłe i zepsute do szpiku bestie. Stara się jednak ich bronić, zwraca uwagę, że są ofiarami swojej cielesności, inteligencji, swoich ojców i epoki, w której żyją. Jej "Sztuka bez tytułu" miała premierę w grudniu 2009 roku i była częścią jubileuszu 60-lecia Teatru Współczesnego.

Agnieszka Michalak