Artysta totalny

Pociągła twarz, długi wydatny nos, ciemne gęste brwi i przenikliwe spojrzenie. Jego aktorzy, krytycy, przyjaciele mówią o nim: zabawny, wielkoduszny megaloman i ostatni łajdak. - Nigdy nie myślałem o Kantorze "typowy Polak". Posiadał cechy, które wynikały ze strasznych doświadczeń Polski w XX wieku, ale był też w nim strach, który poznał bardzo dobrze. Dobrze wiedział, co to odrzucenie i samotność - mówi Neal Ascherson, dziennikarz i pisarz. Sam Kantor powtarzał, że teatr to jego dom, a sztuka to jego życie. Był artystą totalnym - jak sam podkreślał. Malarz, scenograf, poeta, wreszcie reżyser i aktor. Pytany, dlaczego występuje na scenie, mówił: "Muszę być z aktorami w ostatniej potrzebie, jaką jest spektakl. Tuż przed zgaśnięciem, przed śmiercią. Muszę być obecny, tak jak przy rozstrzelaniu".