Inżynier ludzkich serc

W czasach, kiedy w latach 90. jeździłem często na Mazury, w pewnej niepozornej wiosce między Szczytnem a Biskupcem można było zobaczyć charakterystyczną tabliczkę. Napis na niej głosił: "Wysypisko miejskie". Przypomniało mi się to, gdy próbowałem rozgryźć sekret tytułu nadanego przez polskiego dystrybutora uroczemu dokumentowi Eriki Hníkovej "Nesvadbov" (co można przetłumaczyć jako "Nieślubów"). Zemplínske Hámre, miejscowość, o której mowa w filmie, to bowiem licząca około 1000 mieszkańców wieś leżąca we wschodniej Słowacji. Nie mam pojęcia, dlaczego ktoś w Polsce uparł się, żeby tę skromną ulicówkę podnieść do rangi miasta. Ale mniejsza z tym.