Macondo raz jeszcze

Napisana przez 52-letnie-go debiutanta powieść "Jak Matka Boska trafiła na księżyc" była dwa sezony temu jednym z największych niemieckich bestsellerów. Co ciekawe, akcja książki dziennikarza i reportera Rolfa Bauer-dicka nie rozgrywa się bynajmniej w Niemczech, ale w krainie, z którą Niemcy mogą mieć co najwyżej pewne sentymentalno-etniczne związki, a mianowicie w trochę podkoloryzowanym rumuńskim Siedmiogrodzie. Powieść Bauerdicka to próba przyrządzenia Garcíi Márqueza zmieszanego z Kusturicą w sosie z zimnowojennego totalitaryzmu.

Wioska Baia Luna leży na karpackim odludziu i wszyscy mieszkańcy - Rumuni, Węgrzy, Sasi, Cyganie - żyją w niej ubogo, ale w sumie jak u Pana Boga za piecem. Między rzeczywistością, magią a religią granica jest tu płynna - ot, środkowoeuropejskie Macondo. Mamy jednak lata 50. XX wieku i nawet ta utopijna sielanka musi się zmierzyć z triumfującym komunizmem. Skutki będą opłakane.

Bauerdick prowadzi swoją tragikomiczną narrację dwutorowo - z jednej strony relacjonuje dzieje pewnego szalonego intelektualnego przedsięwzięcia dwóch mieszkańców wioski (chodzi, w skrócie, o zbadanie, czy wniebowzięta Matka Boska zamieszkuje księżyc i jaki ma to związek z sowieckim programem podboju kosmosu), z drugiej zaś buduje historię o śledztwie w sprawie tajemniczych zbrodni, które zbierają żniwo wśród ludzi z Baia Luny. Baśń łączy się tu płynnie z kryminałem, powieścią inicjacyjną, wielką i małą polityką. I dobrze się to czyta.

Inna sprawa, że owa nieco przegadana książka to w sumie jedynie umiejętna gra trochę zużytymi kliszami. Skoro można mieć Márqueza i Kusturicę - a także, na przykład, Ádáma Bodora piszącego niesamowitą prozę o rumuńskim totalitaryzmie - w oryginale, trudno się nad powieścią Bauerdicka pochylić z pełnym zaangażowaniem.

@RY1@i02/2011/054/i02.2011.054.196.036c.001.jpg@RY2@

Piotr Kofta