Emo grzywka to nie wszystko

Pierwsze pół godziny seansu wprawiło mnie w stan ekstazy. Ekspozycja bohaterów, obrazowanie, sposób prowadzenia kamery, świadomość oraz umiejętność wykorzystania nowoczesnych narzędzi narracji filmowej, naturalny i nienabzdyczony sposób podawania kwestii przez aktorów - wszystkie te elementy nie tylko były obecne, ale też znakomicie ze sobą współgrały, podporządkowane spójnej reżyserskiej wizji. "Zupełnie jak niepolski film", przemknęło mi przez głowę i był to komplement. Choć "Sala samobójców" ma też słabości, to Jan Komasa i jego ekipa zasłużyli na szczere uznanie - widać efekty pracy włożonej w realizację filmu.