Między sektą a tabloidem

Choć przeżywamy kolejny rok inwazji skandynawskich kryminałów na polskie księgarnie, z duńską literaturą tego gatunku nie mieliśmy zbyt wiele do czynienia, w pamięci zaś przechowujemy głównie filmowe popisy pechowego złodzieja Egona Olsena i jego dwóch nieudacznych koleżków.

John Hilling, bohater powieści Jensa Hovsgaarda "Siódmy dzień", nie ma jednak nic wspólnego z tamtym stereotypem. Hilling jest dziennikarzem "Ekstra Bladet", czołowego duńskiego tabloidu. Nie pisze, na szczęście, o dwugłowych owcach - pracuje w dziale śledczym. To elegant, znawca włoskiej kuchni i świeżo upieczony małżonek. A także wścibski profesjonalista.

Przy okazji rodzinnego wypadu na duńską prowincję dziennikarz wpada na trop miejscowej chrześcijańskiej sekty religijnej. Jej przywódca, zwany Jorgenem Jezusem, popełnia samobójstwo. Krótki research w terenie przynosi Hillingowi nadzieję na wybuchowy temat - sekta ma wrogów oskarżających ją o totalitarne metody oraz pranie mózgów i portfeli wiernych, otrzymywała też zagadkowe państwowe dotacje, a żona tragicznie zmarłego pastora w najlepsze sypia z jego przyjacielem i kooperantem w jednej osobie.

Jakby tego było mało, Kopenhagą wstrząsa seria porwań dzieci z przedszkoli - ktoś uprowadza je, stosując osobliwe kryterium: sięga po trzyletnich chłopców adoptowanych przez duńskie rodziny z krajów Trzeciego Świata. Media - co zrozumiałe - szaleją i prowadzą między sobą podjazdową wojnę.

"Siódmy dzień" jest książką nietypową jak na skandynawski kryminał - nadspodziewanie bowiem dynamiczną i lekką. Bardziej przypomina choćby ironizujące dokonania Szkotów spod znaku tartan noir. Do tego Hovsgaard zna dziennikarską robotę od kuchni - sam jest reporterem pracującym dla prasy i telewizji. Nie napisał może arcydzieła współczesnego kryminału, ale też jego powieści brakuje takich ambicji. To właściwie dobrze.

@RY1@i02/2011/039/i02.2011.039.196.036c.001.jpg@RY2@

Piotr Kofta