Literackie nowości

Im więcej w chmurze, tym mniej w głowie. Oferujemy internetowym korporacjom nie tylko naszą wolność, lecz także inteligencję, kretyniejąc, i jako jednostki, i jako społeczeństwa. Amerykańska debiutantka Alena Graedon poszła tym tropem i napisała thriller, w którym globalny koncern postanawia sprywatyzować... język. Wiodący produkt owego koncernu nazywa się "meme" i jest urządzeniem potrafiącym zdejmować z mózgu użytkownika straszliwy ciężar ustawicznego myślenia. Meme, oprócz tego, że zamówi za ciebie taksówkę i danie w restauracji, odgadnie emocje twojego rozmówcy albo podpowie ci, co znaczą trudne słowa, których nie rozumiesz. Na pewnym etapie waszego intymnego związku to już meme zna język, a nie ty. Jaki jest kolejny krok twojej ulubionej firmy? Naturalnie monetyzacja - za parę centów od sztuki możesz nabyć definicję słowa, które ci umknęło. Wspierając ten biznes, korporacja skupuje prawa do słowników i korpusów językowych, następnie zaś niszczy je, by zastępować definicje słów swoimi własnymi, a te można przecież mnożyć w nieskończoność. I zarabiać. Akcja "Giełdy słów" zaczyna się właśnie w takim momencie - koncern Synchronic przejmuje redakcję "Słownika języka angielskiego Ameryki Północnej", a jednocześnie wpuszcza do sieci wirusa, który ma uczynić ludzi jeszcze głupszymi. Graedon miała rewelacyjny pomysł, ale wykonanie jest już trochę słabsze. Skuteczność ruchu oporu składającego się z potarganych profesorów i bladych bibliotekarzy sugeruje, że od prehistorycznych czasów "451 stopni Fahrenheita" Raya Bradbury’ego w zasadzie nic się nie zmieniło - tymczasem zmieniło się wszystko. Niemniej "Giełda słów" ma, przyznaję, swój staromodny, książkowy urok.