Smutna bajka o jaguarze

Mój 2,5-roczny syn dojrzał właśnie do tego, aby za jednym zamachem przez całe 30 minut oglądać kreskówki. Nie odzywa się przy tym, nie skacze po żyrandolach, nie rozkręca kontaktów i nie urywa głów lalkom swojej siostry, co wspólnie z żoną uznaliśmy za ogromny sukces. Mnie osobiście niezmiernie cieszy to z dwóch powodów: 1) rano mogę pospać o 30 minut dłużej; 2) mam okazję przypomnieć sobie bajki ze swojego dzieciństwa. I widzę je w zupełnie innym świetle niż wtedy.