Literackie nowości

Jeśli powieść Mai Lunde, norweskiej autorki, która dotąd pisała dla dzieci, można uznać za debiut - jest to debiut pod każdym względem udany. "Historia pszczół" stała się światowym bestsellerem. Jeszcze przed norweską premierą prawa do powieści kupiło 15 krajów. W ten sposób Lunde stała się, obok Knausgarda i Nesbo, jedną z literackich chlub Norwegii. Jaki jest atut "Historii pszczół"? Przede wszystkim umiejętnie opowiedziana historia, a mówiąc ściślej: trzy historie, akcja powieści rozgrywa się bowiem na trzech kontynentach i trzech planach czasowych. W pierwszej kolejności poznajemy młodą Chinkę Tao. Jest rok 2098, a świat zmaga się z plagą głodu po globalnej katastrofie ekologicznej. Tao jest robotnicą pracującą przy ręcznym zapylaniu drzew owocowych, stanowiących podstawę chińskiej gospodarki. Życie kobiety podporządkowane jest rygorom systemu, jej największym marzeniem jest wykształcić syna i zapewnić mu lepszą przyszłość. Ponad dwieście lat wcześniej w Londynie William, niespełniony przyrodnik, popada w depresję, zdając sobie sprawę, że znienawidzona proza życia zniweczyła jego plany naukowe. Jest jeszcze Amerykanin George,właściciel pszczelej farmy z początku XXI w., marzący, by syn przejął po nim interes. To właśnie wątek pszczół okazuje się wiązać te trzy historie w dobrze obmyślaną całość. Opowieść o uzależnieniu człowieka od natury ustępuje jednak psychologicznemu studium zagmatwanych relacji rodziców z dziećmi i obcości, jaka się w nie wkrada, kiedy potomkowie dorastają. Jest też dość śmiała teza: Lunde potępia bezkompromisowy indywidualizm, sugerując, że dobro jednostki powinno stać się podrzędne wobec dobra ogółu. Nie każdy będzie w stanie przyjąć jej argumenty.