Księgowość i polityka

Piątego sierpnia 1992 roku ekipa brytyjskiej telewizji ITV z dziennikarzami Penny Marshall i Edem Vulliamym stanęła przed wejściem do kompleksu kopalni rud żelaza w miejscowości Omarska w północnej Bośni. W kopalnianych budynkach mieścił się obóz koncentracyjny, w którym bośniaccy Serbowie przetrzymywali - a także torturowali i zabijali - swoich sąsiadów, muzułmanów i Chorwatów z okolicznych wiosek i miasteczek. Wizyta Brytyjczyków miała paradoksalnie udowodnić światowej opinii publicznej, że nie ma żadnego obozu, co najwyżej miejsce zbiórki zaniepokojonych obywateli, którzy dobrowolnie oddali się pod opiekę strażników mających ich bronić. Decyzja, by udzielić ekipie telewizyjnej zezwolenia na wjazd do Omarski, zapadła na najwyższym szczeblu - wydał ją Radovan Karadžić, w tamtym czasie przywódca bośniackich Serbów. Nie przypuszczał zapewne, że z Vulliamym spotka się raz jeszcze, wiele lat później, w Hadze, przed obliczem Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii. Karadžić będzie oskarżonym. Vulliamy - świadkiem oskarżenia.