Innowator i odpowiedzialny przedsiębiorca
Gdy Ignacy Łukasiewicz zmarł w 1882 roku, na jego pogrzebie pojawiły się 4 tysiące osób chcących pożegnać przyjaciela, pracodawcę i po prostu wyjątkowo wartościowego człowieka. Był dla nich nie tylko wynalazcą lampy naftowej – jednej z największych innowacji XIX w.
Imię Ignacy pochodzi od łacińskiego ignis, co oznacza ogień. W przypadku Łukasiewicza, wynalazcy lampy naftowej, okazało się przepowiednią jego dalszych losów. Chociaż epitet „światły” powoli odchodzi w zapomnienie i przestaje się go używać do opisywania cech ludzi, trudno znaleźć bardziej adekwatne określenie dla urodzonego w 1822 r. przedsiębiorcy z podkarpackich Zadusznik.
Farmakognozja to nauka o produktach pochodzenia roślinnego wykorzystywanych w przemyśle medycznym. Dlaczego piszemy o tym w kontekście biografii Ignacego Łukasiewicza? Gdyby nie oblany egzamin z tego przedmiotu na Wydziale Farmacji Uniwersytetu Jagiellońskiego, przyszły wynalazca lampy naftowej zdobyłby dyplom magistra nieco wcześniej niż 30 lipca 1852 roku i nie musiałby w tym celu wyjeżdżać z Krakowa do Wiednia. Niepowodzenie to wydaje się jednak naprawdę niewiele znaczącym epizodem w porównaniu z późniejszymi osiągnięciami naukowca.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.