Magazyn

Ileż to razy wmawiano nam, że regulacje szkodzą gospodarce? Ileż papieru w gazetach oraz naszej uwagi w sieci poszło na dowodzenie tej tezy? Ileż karier, politycznych i komentatorskich, wyrosło na jej powtarzaniu? I wreszcie: ileż razy trzeba będzie jeszcze powtórzyć, że nie ma dowodów na to, iż regulacje są szkodliwe dla ekonomicznego rozwoju?

Powieść zaangażowana ma angażować. Co zrobić z ostatnią powieścią Andrzeja Horubały? Kolejny sequel „Wesela”, dzieła niestandardowego, zarazem wybitnego i zaangażowanego alla polacca: miłość do Ojczyzny i nic, tylko się pochlastać. Daj Bóg każdemu pisarską sprawność Horubały – chociaż Wyspiański pisał lepiej – ale skoro autor tworzy powieść zaangażowaną, to liczy się przede wszystkim efekt na skali emocji. Wnerwiła ta jego „Wdowa smoleńska albo niefart” (Wydawnictwo Nowej Konfederacji, 2021)? Nie wnerwiła?

Pierwszy milion trzeba ukraść – mówią w Polsce. Pierwszy milion się dziedziczy – twierdzą w Ameryce. Oba przekonania łączy to, że wielkie majątki są dziełem przypadku, a nie owocem własnej pracy.

To, że banki ustalały kurs wymiany na podstawie tabeli kursów podawanych przez bank centralny, to rzecz powszechna na świecie. Trudno wyobrazić sobie inne rozwiązanie.

Jak ktoś mnie atakuje, zawsze zaczyna od pochwały. Na przykład Bartłomiej Wróblewski z PiS wykombinował, że jak go poprę, to zrobi mnie zastępcą RPO. I Zuzannę Rudzińską-Bluszcz też - mówi Piotr Ikonowicz.

Jest oczywiste, że chaosu ze szczepieniami winni są ludzie. Teraz trzeba zdiagnozować problem. Jeśli winę się zrzuci na system, to wielu osobom będzie się żyło wygodniej, ale ryzyko powtórki będzie duże

Odwoływanie się do kwestii obyczajowych nie zawsze pomaga prawicy, a szkodzi centrum. Niekiedy najbardziej progresywne rozwiązania wprowadzają ci, którzy w oczach społeczeństwa uchodzą za wyjątkowo umiarkowanych

Deklaracje, że mamy wszystko pod kontrolą, politycznie zrozumiałe, z każdym dniem coraz bardziej irytują. Ale równie mocno drażnią wypowiedzi polityków, zarówno z obozu rządzącego, jak i opozycji, którzy twierdzą, że wiedzą, jak należało postąpić, wygłaszając swoje tezy przeważnie post factum.