Magazyn

Czy nauki społeczne są w sprawie „gdybania” bezradne? Już nie.

Wedrzeć się w samo jądro ciemności i malować tą ciemnością jasne obrazy.

Jednym z głównych zarzutów stawianych rządom PO-PSL, szczególnie w drugiej kadencji, była „kartonowość” naszego państwa. Pomimo rosnącego PKB polska rzeczywistość była zgrzebna i trudna. Polacy zarabiali niewiele, a jakość ich życia obnażała nieudolność instytucji publicznych. 

Po pierwszych niepowodzeniach powstańców mieszkańcy Warszawy ruszyli do budowania barykad. Jedne wznoszono z płyt chodnikowych wzmocnionych workami z ziemią, inne z wagonów tramwajowych, mebli i drzew.

Wygwizdano Jacka Sasina, który w imieniu rządu, a zatem Polski, otwierał III Igrzyska Europejskie w Krakowie. Nie sądzę, że gwizdano na Polskę czy jakoś szczególnie na samego Sasina – dawano w organy, bo Prawo i Sprawiedliwość. Dla wielu to bez wątpienia źródło satysfakcji, że naród się w końcu budzi. No, budzi, budzi, na zdrowie, ale wzajemne odbieranie głosu „tym złym” jest częścią koszmaru, nie zdrowia. Gwiżdżący mniemają tak: może nawet Jacek Sasin reprezentuje kraj – bo ktoś musi – ale my wiemy lepiej, że pisowiec to jakby nowy volksdeutsch i NAS nie będzie reprezentował.