Magazyn

Zapomniani już nie będą zapomniani. Teraz każdy będzie was słuchał – mówił Donald Trump podczas zaprzysiężenia. Oto ideowe zaplecze prezydenta USA

Jeśli ma kształtować rzeczywistość polityczną czy biznesową, lider nie może być ani wszechwładny, ani nieomylny. Najlepiej rządzą ci, którzy słuchają innych i nie boją się im zaufać

O wybitnym polskim socjaliście, Ignacym Daszyńskim, mawiało się ongiś, że doskonale zna Marksa – ze swoich własnych przemówień. Tak i z tekstem pana doktora Piotra Kendziorka, który – ogniście ze mną polemizując („Igranie z ogniem, czyli prowokacje intelektualne prof. Zbigniewa Mikołejki”, DGP, nr 29) – zna mój wywiad, przeprowadzony przez panią redaktor Magdalenę Rigamonti (DGP, 20 stycznia br.), najwyraźniej ze swoich o nim wyobrażeń.

Największą zagadką w Polsce jest to, dlaczego komukolwiek chce się jeszcze coś nowego tworzyć. Przecież i tak za kilka lat zostanie to zdemontowane.

W żadnym innym kraju Zachodu sowieccy agenci wpływu przez całe dekady nie działali z taką swobodą, jak we Francji. Jednak dopiero teraz spadkobiercy KGB mogą zagrać tam o przyszłość Europy.

Zachęta (po angielsku incentive) to jedno z najczęściej nadużywanych pojęć w ekonomii. Pewnie dlatego, że brzmi tak ładnie i obiektywnie. Naukowo i bardzo profesjonalnie. Tylko że jak się bliżej tej sytuacji przypatrzyć, to widać, że więcej tu chciejstwa ekonomistów niż faktów.

 Kiedy facet ma 10 lat, to podkrada ojcu gazety z autami i zaczyna snuć pierwsze motoryzacyjne marzenia. Zaczyna od Mercedesa, który jest synonimem zamożności. Pięć lat później wykrada ojcu świerszczyki i wyobraża sobie, jak wozi dziewczyny z ich rozkładówek porsche albo ferrari.