Magazyn

Czy te oczy mogą kłamać? – im rzadziej zadajemy sobie to pytanie, tym lepiej. Niestety, wciąż zadajemy je zbyt często.

Donald Trump nie przejął się tym, że jako prezydent największego mocarstwa świata ma teraz inne zadania niż przed wyborami. Pozostał biznesmenem gotowym w każdych okolicznościach pomnażać majątek. Nawet wykorzystując przy tym markę „Biały Dom”

PiS uwielbia to, co centralne i duże. Ale z takimi reformami jest kłopot: najważniejsze są w nich drobiazgi. O nie najłatwiej się potknąć. Uniesieni wyborczą euforią politycy PiS przechwalali się, że będą rządzić krajem przez osiem, a może nawet 12 lat. Jednak władza partii Jarosława Kaczyńskiego może skończyć się na jednej kadencji.

Ile zawodów zniknęło w Ameryce od 1950 r. z powodu automatyzacji pracy? James Bessen, ekonomista z Uniwersytetu Bostońskiego, wcześniej przedsiębiorca internetowy, twierdzi, że tylko jeden.

Wielki patriota, niestrudzenie pracujący dla swojej ojczyzny. Nieszukający osobistej korzyści, lecz dobra kraju. Walczący z patologiami. Dostrzegający bolączki trapiące zwykłych ludzi, ale i jedyny mający ogląd całości spraw państwowych. Jedyny zdolny do podjęcia wiążących decyzji. Utrzymujący kontrolę nad otoczeniem nie tylko autorytetem osobistym, ale również dzięki pewnej aurze tajemniczości. Dzięki temu, że tylko w jego gabinecie zbiegają się wszystkie nitki władzy.

Konflikt polityczny jest w demokracji zjawiskiem tak naturalnym, jak u wielu z nas wiosenne alergie. Są kraje, w których te konflikty przybierają formy ostrej agresji werbalnej, ale ostatecznie łagodzą je niepisane, dobre obyczaje. U nas? Pisanie o przeciwnikach, że są Targowicą albo że cofają kraj do PRL, może być dla niektórych zabawne, bo ludzie mają różny kapitał kulturowy oraz poczucie humoru. Publicystyczna przesada i swoboda bywają utrapieniem – mniejszym jednak od cenzury. Niestety, ta zasada działa wtedy, kiedy działa...

W 2012 r. Alvin E. Roth z Uniwersytetu Stanforda dostał ekonomicznego Nobla (ten honor podzielił wtedy z Lloydem Shapleyem). Nagrodę otrzymał za ekonomiczne swatanie, czyli kojarzenie podaży z popytem w różnych praktycznych sytuacjach.