Magazyn

Od ponad pół wieku brytyjskie służby specjalne łudzą się, że fundamentalistami muzułmańskimi przyjmowanymi na Wyspy da się sterować.

Mieszkańcy Opola przyjęli odwołanie festiwalu ze zrozumieniem. Teraz czekają, co wydarzy się dalej. Ciepły, czwartkowy wieczór. Po opolskim rynku niesie się lekki gwar rozmów. Ale przy wystawionych na zewnątrz restauracyjnych stolikach tłoku nie ma.

Gdyby przyznając granty na naukę zamiast konkursów na projekty urządzić losowanie, rezultat byłby pewnie taki sam. Albo lepszy. A na pewno byłoby taniej.

Spędziłem ostatni weekend z sympatykami Jeremy’ego Corbyna. Choć trudno w to uwierzyć, nie byli to wyłącznie Brytyjczycy, lecz także Szwedzi, Irlandczycy, Niemcy, nawet goście z Tajlandii oraz Nepalu. Inspiracją dla nich wszystkich stał się człowiek, który spędził ostatnie dziesięciolecia na politycznej pustyni i który pozostaje wierny odmianie socjalizmu odrzuconej przez postępowych kolegów. Ale tydzień temu stare i nowe wspólnie wywołało potężne polityczne trzęsienie ziemi.

Bardziej niż januszów boję się nacjonalistów w koszulach pod krawatem. Miałbym życzenie: żeby przyszedł taki deszcz, który zmiótłby cały ten endecki gnój do kanału

Rynek pracy przypomina społeczność, która reglamentuje awans. Kto źle zacznie zawodową ścieżkę, może utknąć na marginesie.

Zaczynały się lata 60., gdy Edward Mukuka Nkoloso, weteran II wojny światowej i uczestnik ruchu oporu na ziemiach, które wkrótce miały zyskać niepodległość jako Republika Zambii, postanowił podbić kosmos. Założył Narodową Akademię Nauki, Badań Kosmicznych i Filozofii i rozpoczął przygotowania do pierwszego w świecie załogowego lotu na Księżyc.