Magazyn

Kluczową technologią potrzebną do skopiowania ludzkiego serca jest mechanizm pompowania krwi. A takie rozwiązanie zaprezentowali właśnie inżynierowie z Politechniki Śląskiej.

Zasmuca, że Karol Marks znajduje obrońców w kraju, na którym z bolesnymi skutkami testowano jego myśl. Pociesza, że obrona ta jest dokładnie taka, jak ta myśl – dziurawa.

-Usypiałam, choć wiedziałam, że można go leczyć. Nie było dyskusji. Przyszedł pan z chartem wyścigowym. Dwuletnia suka, w zasadzie całkiem zdrowa. Miała tylko złamaną przednią kończynę, nadgarstek właściwie. Można by to zespolić, założyć gips i zwierzę by chodziło. Problem był taki, że właściciel zarabiał na tym psie, kiedy zwierzę brało udział w wyścigach, a z nogą w gipsie pies stał się bezużyteczny – mówi Natalia Strokowska, lekarz weterynarii.

Uzdrawianie moralne społeczeństwa to dla polityków wyjątkowo bolesne zajęcie, zwłaszcza jeśli trzymanie się w życiu prywatnym konserwatywnych zasad przerasta ich siły.

Jako dziecko uwielbiałem piłkarskie mistrzostwa świata także z powodu hymnów. Było coś niezwykle poruszającego w tych ładnych (zazwyczaj) melodiach nuconych (czasem wykrzykiwanych) przez piłkarzy i kibiców. Potem dowiedziałem się, że hymny są też rodzajem opowieści o kraju. Jego społeczno-polityczną historią w pigułce. Raz zaskakująco obłą, innym znów razem słodko-gorzką gdzieś głęboko w środku.

Bez wadzenia się ze swoimi idolami nie będzie postępu. Dlaczego więc w prawdziwym życiu tak rzadko się na to decydujemy?

Wielkie, poukładane, przyjazne, uśmiechnięte, silne, pachnące, czyste, rozwinięte, od dziesięcioleci siedzące na najwyższym szczeblu drabiny cywilizacyjnej. Przesiąknięte na wskroś ideałami wolności, potężne i bogate. W wyobrażeniu większości z nas takie są Stany Zjednoczone. Jawią się jako najlepsze miejsce do życia. I za czasów serialu „Dynastia” może faktycznie tak było. Ale dzisiaj USA bardziej przypominają jego bohaterów – są bardzo, bardzo stare, wypchane silikonem i napompowane botoksem. Sztuczne. Udają coś, czym już nie są.

Tytuł z pierwszej strony „Gazety Wyborczej” bardzo pobudził moją ciekawość. Ach, „Taśmy Kaczyńskiego”… Człowiek ma prawo się spodziewać zdarzeń, jak z „Ucha Prezesa” co najmniej (Kaczyński do Rydzyka: „No to ile chcesz?”, a ten pyta: „A ile masz?”). W istocie chodziło o to, że 24 lata temu Jarosław Kaczyński realistycznie i cynicznie oceniał partnerów politycznych.