Tak medycyna zmieniła życie chorych na mukowiscydozę
Gdyby kilka lat temu ktoś próbował się publicznie zastanawiać nad tym, jak opiekować się osobami starszymi chorymi na mukowiscydozę, albo chciał zorganizować panel dla lekarzy ginekologów na konferencji naukowej dotyczący opieki okołoporodowej nad kobietami z mukowiscydozą, pewnie uznano by go za futurologa. Ewentualnie za osobę niemającą pojęcia o przebiegu tak ciężkiej choroby, jaką jest mukowiscydoza.
Do niedawna większość chorych na mukowiscydozę umierała jako młodzi dorośli (24–30 lat). Jednak postęp medycyny, a wraz z nim wynalezienie leków przyczynowych sprawiły, że dziś m.in. opieka okołoporodowa nad kobietami z mukowiscydozą to już nie science fiction, lecz realne zagadnienia i wyzwania dla medycyny. Jednak należy pamiętać, że mukowiscydoza ma teraz dwie twarze – tę łagodniejszą, choroby przewlekłej, ale też tę z niepomyślnym rokowaniem, ponieważ pozostały warianty choroby, które nie doczekały się na razie leków przyczynowych i dalej są ogromnym wyzwaniem dla medycyny. Naukowcy dają jednak nadzieję na to, że również te warianty w niedalekiej przyszłości doczekają się skutecznego leczenia.
Mukowiscydoza to choroba rzadka. W Polsce choruje na nią ok. 1700 osób. Większość z nich, bo ok. 1500, korzysta z leczenia przyczynowego.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.