Skierowania do szpitala wystawia lekarz rodzinny

Skierowanie jest dokumentem niezbędnym do uzyskania większości świadczeń zdrowotnych, jeżeli za ich udzielenie NFZ ma zapłacić placówce medycznej. Jest ono wymagane zarówno w sytuacji, gdy pacjent wymaga leczenia ambulatoryjnego (np. badania krwi, moczu), ale również jeżeli powinien trafić do szpitala, uzdrowiska czy zakładu opiekuńczo-leczniczego.

Pacjent musi posiadać również skierowanie, jeśli musi udać się na wizytę do jednego ze specjalistów. Od tej zasady są jednak wyjątki - skierowanie nie jest wymagane, gdy pacjent potrzebuje porady dermatologa, ginekologa i położnika, okulisty, onkologa, psychiatry, wenerologa i dentysty.

Z obowiązku przedstawiania skierowania zwolnione są pewne grupy osób, jeżeli korzystają one z ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (AOS). Dotyczy to m.in. inwalidów wojennych, osób represjonowanych, kombatantów, niewidomych cywilnych ofiar działań wojennych, chorych na gruźlicę i zakażonych wirusem HIV.

Skierowanie na badania diagnostyczne, do specjalisty, na leczenie uzdrowiskowe, rehabilitację leczniczą czy do zakładu opiekuńczo-leczniczego wystawia lekarz pierwszego kontaktu lub każdy inny, który ma podpisaną umowę z Funduszem. Jeżeli pacjent objęty opieką specjalisty wymaga wykonania dodatkowych badań diagnostycznych, skierowania na te badania wystawia świadczeniodawca udzielający świadczeń ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Dotyczy to również lekarza specjalisty, do którego pacjent ma prawo zgłosić się bez skierowania.

Skierowanie jest zazwyczaj ważne, dopóki istnieje potrzeba podjęcia działań diagnostycznych lub terapeutycznych. Zachowuje ono swoją ważność do czasu realizacji, np. poprzez ustalenie terminu przyjęcia pacjenta do szpitala. Wyjątkami są m.in.:

● skierowanie na leczenie uzdrowiskowe, które jest ważne 18 miesięcy, licząc od dnia jego wystawienia.

● skierowanie do szpitala psychiatrycznego, którego ważność wygasa po upływie 14 dni

Dominika Sikora

Podstawa prawna

Ustawa z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 14, poz. 89).