Jak zorganizować opiekę nad chorym przewlekle w domu

Świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze są realizowane we współpracy z lekarzem rodzinnym, pielęgniarką oraz położną podstawowej opieki zdrowotnej.

Pielęgniarska opieka długoterminowa przysługuje osobom przewlekle chorym przebywającym w domu, którzy nie wymagają hospitalizacji, ale ze względu na stan zdrowia wymagają systematycznej oraz intensywnej opieki.

Tego rodzaju opieką mogą być objęci pacjenci przewlekle chorzy somatycznie, a także osoby chore psychicznie, których stan samodzielności oceniany w skali Bartel nie przekracza 40 pkt.

Jednym z warunków objęcia pacjenta pielęgniarską opieką w domu jest jej brak w ramach hospicjum domowego. Pacjent nie może być również objęty nią przez inny zakład opiekuńczy udzielający świadczeń w warunkach stacjonarnych (np. zakład opiekuńczo-leczniczy). Kolejnym warunkiem jej uzyskania jest nieobjęcie chorego opieką przez zespół opieki długoterminowej domowej dla dorosłych, dzieci i młodzieży wentylowanych mechanicznie. Opieka pielęgniarska domowa nie zostanie przyznana również osobie w ostrej fazie choroby psychicznej.

Świadczenia pielęgnacyjne wykonywane w domu chorego są udzielane na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, czyli takiego, który ma podpisaną umowę z NFZ. Najczęściej jest to lekarz rodzinny. Do skierowania należy dołączyć tzw. kartę oceny świadczeniobiorcy. Oceny tej w dniu skierowania pacjenta do objęcia taką opieką dokonuje lekarz oraz pielęgniarka. Na koniec każdego miesiąca stan pacjenta ocenia pielęgniarka opieki długoterminowej domowej.

Pacjenta, który został zakwalifikowany do objęcia opieką pielęgnacyjną i opiekuńczą w domu, pielęgniarka odwiedza nie mniej niż 4 razy w tygodniu. Wizyty odbywają się od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.00 do 20.00 oraz w soboty, niedziele i dni ustawowo wolne od pracy, jeżeli jest to uzasadnione przyczynami medycznymi.

Zadaniem pielęgniarki jest udzielanie pacjentowi świadczeń z zakresu pielęgnacji, a przede wszystkim przygotowanie go oraz jego rodziny do samoopieki i samopielęgnacji, w tym kształtowanie umiejętności w zakresie radzenia sobie z niesprawnością.

Poza tym pielęgniarka powinna pomagać w rozwiązywaniu problemów zdrowotnych związanych z samodzielnym funkcjonowaniem pacjenta w domu, a także wspomagać w pozyskiwaniu niezbędnego sprzętu medycznego i rehabilitacyjnego. Pielęgniarka zapewnia wyroby medyczne zgodnie z wyposażeniem nesesera pielęgniarskiego. Natomiast pacjent lub jego rodzina czy opiekun zapewnia środki higieniczne, opatrunkowe, leki i inne wyroby medyczne zlecone przez lekarza, a niezbędne do pielęgnacji chorego.

dominika.sikora@infor.pl

Rozporządzenie ministra zdrowia z 30 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej (Dz.U. nr 140, poz. 1147 z późn. zm.).