Co zamiast in vitro

W tym celu już wytypowano kilkanaście ośrodków (w każdym województwie powinien się znajdować przynajmniej jeden), w których będzie można skorzystać z pogłębionej diagnostyki, kuracji oraz wsparcia psychologicznego. Całość procedury sfinansuje NFZ.

Obecnie również można przeprowadzać diagnozę czy nawet całe leczenie, jednak zazwyczaj są one dostępne w różnych miejscach. W nowo zorganizowanych ośrodkach metody mają być oferowane kompleksowo bez konieczności poszukiwania pomocy w różnych lecznicach. Chodzi o:

- poradnictwo medyczne, które ma polegać na przekazywaniu parom informacji na temat płodności, fizjologii rozrodu, warunków, jakie muszą być zachowane dla urodzenia zdrowego dziecka,

- diagnozowanie przyczyn niepłodności z uwzględnieniem psychologicznych uwarunkowań niepłodności,

- leczenie farmakologiczne oraz chirurgiczne - prowadzone w celu wyeliminowania zdiagnozowanych chorób mających wpływ na płodność.

Ze środków publicznych są także finansowane poradnictwo i testy genetyczne służące diagnostyce ryzyka wystąpienia wad rozwojowych lub chorób i zaburzeń dla osób ze wskazaniami medycznymi do ich wykonania.

W celu zabezpieczenia płodności na przyszłość najczęściej stosowane metody obejmują pobranie i kriokonserwację komórek rozrodczych: przede wszystkim metodą bankowania i autotransplantacji tkanki jajnika jako metody przywracania płodności.

Główną zaletą działania nowych ośrodków ma być kompleksowe podejście, które zdaniem twórców programu zwiększy szansę wyleczenia osób, u których problem niepłodności jest bardziej złożony oraz przyspieszy proces leczniczy. Z tego względu w ośrodku referencyjnym będą się znajdować oddziały szpitalne, pracownie diagnostyczne z nimi współpracujące oraz zespół poradni specjalistycznych z wysoko wykwalifikowaną kadrą medyczną, gdzie oprócz lekarzy specjalistów położnictwa i ginekologii przyjmować będą specjaliści z zakresu endokrynologii, immunologii klinicznej, urologii, genetyki klinicznej oraz posiadający wiedzę z zakresu andrologii, a także położne i psychologowie.

Z programu będą mogły korzystać m.in. pary pozostające w związku małżeńskim lub we wspólnym pożyciu, osoby pełnoletnie w wieku prokreacyjnym, a także pary, które co najmniej przez 12 miesięcy bezskutecznie starały się o ciążę.

W których miastach samorządy finansują in vitro

Uczestnicy programu mają możliwość dofinansowania do zabiegu zapłodnienia pozaustrojowego pod warunkiem przeprowadzenia co najmniej jednej procedury biotechnologicznej w ramach metod rozrodu wspomaganego medycznie. Parom przysługuje do trzech prób zabiegu. Dofinansowanie sięga 5 tys. zł do każdej procedury, nie więcej jednak niż 80 proc. kosztów całej procedury biotechnologicznej.

Program adresowany jest do mieszkańców Poznania, którzy ukończyli 18 lat, ale nie przekroczyli 43. roku życia. Rocznie miasto planuje wydanie na ten cel 1,9 mln zł. Szacuje się, że z programu skorzysta 367 par rocznie. Program zakłada dofinansowanie do 100 proc. kosztów leczenia. Każda para będzie mogła skorzystać z nie więcej niż trzech prób zapłodnienia pozaustrojowego (wycenia się je na 5 tys. zł). Ale miasto sfinansuje też adopcje zarodków z banków nasienia i komórek.

Do programu zostaną zakwalifikowane pary pozostające w związku małżeńskim lub partnerskim, które spełniają następujące kryteria:

- wiek kobiety mieści się w przedziale 23-40 lat,

- posiadają udokumentowane potwierdzenie przeprowadzenie pełnej diagnostyki przyczyn niepłodności,

- zostały zakwalifikowane do leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego,

- w dniu kwalifikacji co najmniej jedna z osób pozostających w związku małżeńskim lub partnerskim od roku zamieszkuje na terenie Sosnowca,

- program obejmuje dofinansowanie do wysokości 80 proc. kosztów - nie więcej niż 5 tys. zł - co najmniej jednej procedury zapłodnienia pozaustrojowego.

Program dofinansowania in vitro potrwa dwa lata i będą mogły z niego skorzystać kobiety w wieku od 25 do 40 lat. Maksymalne dofinansowanie wyniesie 5 tys. zł. Ma ruszyć jesienią tego roku.

Konsultacja w kierunku niepłodności - ok. 200 zł.

Badanie nasienia, cena obejmuje badanie liczebności, ruchliwości, żywotności, morfologię plemników oraz ocenę makroskopową - ok. 150 zł.

Inseminacja - ok. 700 zł.

Koszt jednej całej procedury zapłodnienia pozaustrojowego wynosi średnio 8000-12 000 zł (w zależności od ośrodka).

Klara Klinger

klara.klinger@infor.pl