Straszne słowo na "h"

Obok postaci publicznych, takich jak Tomasz Raczek czy Maciej Nowak, którzy dokonali medialnych coming outów, pojawiają się zwykli homoseksualiści, dla których ujawnienie swojej tożsamości było procesem trudnym i bolesnym. Sceny z Parad Równości, gdzie pod tęczowymi sztandarami maszerują aktywiści ruchu LGBT, skonfrontowane są z prywatnymi, domowymi, podczas których pary gejów lub lesbijek wykonują zwykłe czynności. O ile widok paradujących przedstawicieli środowisk queerowych niekiedy wzbudza agresję i oburzenie, o tyle chyba nikim nie powinien wstrząsać widok dwóch dziewczyn wspólnie zmywających makijaż, nim położą się spać. Nawet przedstawiciel kontestujących marsze gejów i lesbijek środowisk prawicowych, mówiący o "zgorszeniu narodu", jakiego dopuszczają się rzekomo homoseksualiści, nie umiałby chyba wskazać w tej wzruszająco prozaicznej scenie niczego gorszącego.

Mieszkający na stałe w USA dokumentaliści Grünberg i Reszke nakręcili pierwszą, krótkometrażową wersję "Coming outu" w 2008 roku na zlecenie amerykańskiej telewizji publicznej. Sławomir Grunberg mówił w wywiadzie dla "DGP": "Cztery lata temu, kiedy robiliśmy zdjęcia do wersji amerykańskiej, trudno było znaleźć osoby chętne do współpracy. Środowisko było przestraszone. Od tego czasu dużo się zmieniło - ludzie, także bardzo znani, zaczęli w bardziej otwarty sposób o tym mówić, telewizje przestają się bać pokazywać gejów. Teraz mamy bardzo dużo chętnych, którzy znacznie więcej opowiadają o swoim życiu, łatwiej się odkrywają.

Być może "straszne słowo na »h«" - jak mówi o nim jedna z bohaterek, wkrótce przestanie już straszyć. Nawet pryszczatych chłopców trzymających się kurczowo transparentu z napisem: "Zakaz pedałowania".

@RY1@i02/2011/214/i02.2011.214.196.005b.001.jpg@RY2@

Katarzyna Nowakowska