Twarze Natalii LL

Jej słynny cykl fotografii "Sztuka konsumpcyjna" z 1972 roku znają dziś wszyscy. Seria zdjęć dziewczyny zajadającej banana szokowała i budziła zgorszenie. Dla jednych był to manifest kobiecej zmysłowości, uwolnionej ze społecznych zakazów, dla innych - przewrotny dialog, jaki artystka podjęła ze sztuką pornograficzną. Ale przecież w dobie wiecznych pustek na półkach i siermięgi komunistycznej codzienności prowokacyjna praca zyskiwała także i kontekst polityczny. Falliczny banan, w PRL-u produkt luksusowy i deficytowy, miał stać się ulubionym rekwizytem Natalii LL.

Autorka "Sztuki konsumpcyjnej" stała się ikoną polskiej sztuki współczesnej. Jej dzieła są prezentowane w Tate Modern w Londynie i Centre Pompidou w Paryżu. Zasłynęła jako eksperymentatorka w medium fotografii i filmu. Jej twórczość uderzała w obyczajowe tabu, poruszając temat kobiecej seksualności i upodmiotowienia/uprzedmiotowienia kobiety w relacjach erotycznych. Nieco słabiej znane są dziś prace Natalii LL z ostatniej dekady XX wieku i po 2000 roku, w których na plan pierwszy wysuwają się wątki egzystencjalne, a nawet eschatologiczne. Ekspozycja "Natalia LL. Secretum et Tremor" w CSW jest pierwszą od szesnastu lat tak dużą wystawą indywidualną artystki. Jednym z jej elementów będą prace najnowsze, których motywem przewodnim staje się mitologia germańska. W jednej z nich sama artystka wciela się w rolę mitycznej wojowniczki Walkirii. Ważnym bohaterem cyklu okazuje się nordycki bóg wojny Odyn, pokazany przez Natalię LL w sposób nieszablonowy i przewrotny.

@RY1@i02/2015/015/i02.2015.015.19600080b.802.jpg@RY2@

CSW WARSZAWA

"Sztuka konsumpcyjna", 1972 rok, kadry z filmu

Malwina Wapińska