Muzeum Utracone: "Królewski sen" W NOC MUZEÓW

W tym roku zaprezentowane zostaną losy dzieł z kolekcji ostatniego króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego. Te pieczołowicie wybierane i zamawiane w całej Europie przez samego króla, jak i jego licznych wysłanników, zgodnie z planem przygotowanym przez najważniejszego królewskiego doradcę Marcello Bacciarellego dzieła miały być jednym z narzędzi w dążeniu króla, aby "uczynić kraj (...) rządnym, szczęśliwym i poważanym". Symbolem królewskich marzeń o państwie idealnym, nowoczesnym i suwerennym miał się stać Pałac na Wyspie w Łazienkach Królewskich.

Historia sprawiła, że król nigdy nie ujrzał pełnej realizacji swego planu. W wyniku rozbiorów Polska utraciła niepodległość, a Łazienki stały się warszawską siedzibą kolejnych carów Rosji z dynastii Romanowów. Podczas I wojny światowej całe wyposażenie królewskich rezydencji - Łazienek, Zamku Królewskiego i Zamku na Wawelu - zostało wywiezione do Rosji. Dopiero po odzyskaniu suwerenności i wygranej przez Polskę wojnie polsko-bolszewickiej te bezcenne obiekty mogły powrócić na swoje miejsce.

Radość z odzyskanej wolności nie trwała długo. Nikt wcześniej nie obszedł się tak brutalnie z Łazienkami, jak uczynili to hitlerowscy okupanci. Królewska kolekcja została zagrabiona, a sam pałac spalony.

Dzieła sztuki z królewskiej kolekcji były świadkami wszystkich tych wydarzeń i za ich pośrednictwem zostanie opowiedziana historia Łazienek. W filmie losy kolekcji, Łazienek i Polski opowiadają rzeźby Parku Łazienkowskiego: Zima, Wisła, Diana, Bug i inne.

- Film "Królewski sen" rozpoczynamy od samej historii Łazienek Królewskich w Warszawie, pragnieniu Stanisława Augusta, aby Każdy Polak miał dostęp do jego Republiki Marzeń. Dla króla każdy obywatel zasługiwał na kontakt ze sztuką, pięknem i mądrością. To był czas radości i reform. Uchwalenie w 1791 roku Konstytucji 3 maja, potem tragiczne losy wojenne zgromadzonych dzieł i ich częściowe odzyskanie i przywrócenie społeczeństwu, by królewski sen mógł się spełnić we współczesności - opowiada Anna Zimecka ze Stowarzyszenia SAR, pomysłodawczyni projektu Muzeum Utracone i wiceprezes Fundacji Ad Artis. - Historię wojennych losów kolekcji Stanisława Augusta Poniatowskiego opowiadamy językiem ilustracji i nowoczesnymi środkami ekspresji, zrozumiałymi dla wszystkich odbiorców, a uwielbianymi szczególnie przez młodych ludzi. Do projektu zaangażowaliśmy znakomitych współczesnych młodych polskich twórców ilustracji, muzyki i animacji - dodaje.

Muzeum Utracone to multimedialny, kulturalny, a zarazem edukacyjny projekt, który wspiera działania w popularyzowaniu wiedzy o utraconych dziełach w Polsce. Projekt przywraca pamięć i pozwala na mentalne odzyskanie utraconego dziedzictwa narodowego. W Muzeum Utraconym nie można odnaleźć eksponatów, można za to zobaczyć archiwalia i fotografie dzieł, które zaginęły głównie podczas II wojny światowej - a to ponad 75 proc. dóbr kultury - i umieszczone częściowo w Katalogu Strat Wojennych Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Muzeum Utracone ma na celu przywracać pamięć, nadając nowe życie zaginionym lub utraconym rzeźbom, książkom, obrazom, muzyce, tradycjom etc. Jest również wirtualną instytucją kultury, której kolekcje dzieł odnaleźć można na stronie internetowej.

Organizatorami projektu są Stowarzyszenie Komunikacji Marketingowej SAR oraz Ad Artis Fundacja Sztuki SAR, we współpracy z MKiDN. Ciekawych już teraz zapraszamy do wirtualnego muzeum www.muzeumutracone.pl. Nie zapomnijcie znaleźć projektu również na Facebooku (www.facebook.com/muzeumutracone) i na Instagramie (www.instagram.com/muzeum_utracone ).

@RY1@i02/2018/092/i02.2018.092.000001300.801.jpg@RY2@