Suma wszystkich strachów

Małgorzata Gersdorf i Kamil Zaradkiewicz – tę dwójkę łączy to, że nie udało im się przeprowadzić wyboru kandydatów na I prezesa Sądu Najwyższego. Obydwoje, choć z różnych przyczyn, ponieśli na tym polu klęskę. Czy do grona tych, którzy sparzyli się na wyłonieniu nowego szefa najważniejszego sądu w Polsce, już niedługo dołączy także pan prezydent?

Wybory pięciu osób, spośród których głowa państwa wskaże nowego I prezesa SN, trwają już ponad tydzień. Kolejna tura ma się rozpocząć w najbliższy piątek. W międzyczasie doszło do zmiany na stanowisku przewodniczącego Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego. Pełniący tę funkcję z woli prezydenta Kamil Zaradkiewicz, po trzech dniach prowadzenia obrad, złożył rezygnację. Jak oznajmił, był to „stanowczy wyraz protestu wobec utrudniania prac zgromadzenia ogólnego sędziów SN”. Tym utrudnianiem ma być domaganie się przez tzw. starych sędziów uchwalenia porządku obrad oraz zgłaszanie przez nich wątpliwości m.in. co do sposobu wyłonienia komisji skrutacyjnej, która mimo to zdążyła już policzyć głosy oddane na osoby, spośród których teraz zostanie wyłonionych pięciu kandydatów na I prezesa SN. Kamila Zaradkiewicza w zeszły piątek zastąpił Aleksander Stępkowski. On także, jak jego poprzednik, zaliczany jest do grupy nowych sędziów powołanych na wniosek obecnej, podważanej przez część prawników Krajowej Rady Sądownictwa. Jego piątkowe oświadczenie, wydane tuż po ogłoszeniu decyzji przez Kancelarię Prezydenta, było utrzymane w mocno koncyliacyjnym tonie. To dobrze wróży na przyszłość, choć naiwnością byłoby myślenie, że przy tak głębokim podziale w SN gładkie maniery wystarczą, aby dopiąć proces wyboru kandydatów na I prezes SN.