Najlepiej zignorować? Strategie opozycji na referendum

Pierwsza to bojkot – jawny lub ukryty. Jawny to odmowa wzięcia referendalnej karty. W tym przypadku – co opisywaliśmy – odmowa przyjęcia karty będzie sugerowała, że głosujący nie jest wyborcą PiS. Na terenach, gdzie dominuje partia Jarosława Kaczyńskiego, część wyborców opozycji może się bać ujawnić w ten sposób swoje sympatie. Ale to może także działać w drugą stronę. Już dziś po opozycyjnej stronie słychać nawoływania liderów opinii do bojkotu. W dużych miastach, gdzie przeważa elektorat opozycyjny, to wzięcie karty może być postrzegane jako akt odwagi. Teoretycznie możliwy, choć prawnie wątpliwy jest inny sposób bojkotu, czyli wzięcie karty, ale niewrzucenie jej do urny. To sposób niezgodny z prawem, bo karty referendalnej nie można ani wynosić z lokalu, ani zniszczyć, ale nie można wykluczyć, że część wyborców się na to zdecyduje. Obie metody prowadzą do obniżenia frekwencji, ponieważ zgodnie z ustawą referendalną oraz opublikowanymi już przez Państwową Komisję Wyborczą wzorami protokołów dla podliczania wyników referendum do frekwencji liczy się nie liczba kart wydanych przez komisję, ale tych wyjętych z urny. Jak wynika z naszych informacji, zalecenie jawnego bojkotu rozważa Lewica, ale na razie żadne decyzje nie zostały podjęte. Podobne głosy słychać wśród liderów opinii na opozycji czy sympatyzujących z nią instytucji, np. Forum Obywatelskiego Rozwoju.