Ustawa powinna ratować media publiczne

- W ogólnym aspekcie - tak. Wszak TVN 24 i kilka audycji tego nadawcy (np. dokumenty) spełnia najostrzejsze rygory audycji misyjnych. Ale w szczególnej sytuacji polskiej telewizji publicznej odbieranie 10 proc. wpływów to nie najlepszy sposób. Komercyjnym nadawcom nie pomoże - publiczną telewizję może zrujnować.

Wolałbym ustawę zmierzającą do ratowania mediów publicznych. To jest najważniejsze, gdyż była idea publicznego oświecenia, która została zniszczona. Teraz można tylko ratować to, co zostało.

Licencje programowe to kwiatek do kożucha. Kwiatek - bo dzisiaj liczy się styl i model retoryczny całej stacji nadawczej. Licencje zaś proponują okienka, poszczególne programy. A do tego nie jest potrzebna cała stacja nadawcza. Zbyt długo też trwa czas rozliczania licencji, w dodatku robić to powinna Rada Programowa, dziś organ wyłącznie doradczy, a więc marginalizowany. Niebezpieczne jest też odsłanianie ostatniej pilnie strzeżonej tajemnicy telewizji, jaka są szczegóły ramówki.

- Fatalnie! Nikt nic nie wie. Podobno czeka się na inicjatywę społeczną. Nie wiemy, czy przetrwa TVP Info jako kolejna antena. Wkrótce zaczną się naciski samorządów i ożywią się tendencje do dzielnicowego podziału Polski. Według mnie to najczulszy punkt telewizji publicznej, zawsze bagatelizowany. Bez oddolnego ruchu społecznego nie zbudujemy społeczeństwa obywatelskiego. Telewizja regionalna jest konieczna dla rozwoju tej idei. Potrzebna jest decyzja, a nie umywanie rąk.

- To ustawa na rok, która nie próbuje nawet sprostać wyzwaniom dzisiejszego świata. W sumie załatwia niewiele problemów. Odsuwa tylko obecną ekipę od władzy. Czy nie warto poczekać kilka miesięcy: uznać sprawę mediów publicznych za najważniejszy element edukacji narodowej i stworzyć kompleksową regulację prawną na kilka najbliższych lat?