Kryzys w transporcie

Autobusowa komunikacja pasażerska w Polsce realizowana jest w dwóch różnych systemach. W miastach i w strefie podmiejskiej na zlecenie samorządu odpowiedzialnego także za jej finansowanie. Wspomaganie tej komunikacji dotyczy głównie pokrywania różnicy pomiędzy przychodami a kosztami, zakupów taboru, budowy przystanków.

Drugim segmentem komunikacji autobusowej w Polsce są przewozy regionalne. Przewoźnicy, wykonują te przewozy sprzętem przez siebie zakupionym lub leasingowanym, ponoszą często koszty utrzymania przystanków, a przewozy pasażerów wykonują na własne ryzyko finansowe.

Polityka państwa, dotycząca ochrony najsłabszych grup społecznych, realizowana jest poprzez system dopłat do ulgowych, ustawowo określonych tytułów przejazdowych. Warunkiem ich realizacji jest przestrzeganie przez przewoźnika i uprawnionego pasażera norm określonych prawem, zaś przez budżet państwa – finansowanie przyznanego uprawnienia.

Niestety, kryzys finansowy dotyka i tą branżę. Mniejsza liczba pasażerów obniża, i tak niską, efektywność realizowanych przewozów, powodując konieczność likwidacji niektórych linii o niskiej frekwencji. Natomiast niektóre pozycje kosztów, np. opłaty za paliwo, płace kierowców – systematycznie rosną. Dla tej komunikacji pasażer korzystający z ustawowych ulg na przejazd stał się najważniejszy. Zachodzi jednak obawa o przyszłą możliwość zapewnienia przewozów dla tej grupy pasażerów.

Resort finansów, w ramach działań antykryzysowych, założył ograniczenia wydatków. Rezerwa celowa na pełne sfinansowanie należnych dopłat może nie zostać uruchomiona. W różnych częściach kraju, wojewodowie, w ramach planów oszczędnościowych, obniżyli i tak szczupłe środki na sfinansowanie dopłat do ulgowych przejazdów w komunikacji autobusowej.

Rysująca się niebezpieczna sytuacja powinna w trybie pilnym stać się przedmiotem analizy osób odpowiedzialnych za kreowanie i korygowanie polityki finansowej w tym zakresie. Polska Izba Gospodarcza Transportu Samochodowego i Spedycji, w imieniu swoich członków, oczekuje, że decyzje w sprawie finansowania uprawnień obywateli nie zostaną podjęte zbyt późno.