Infrastruktura

Jeżdżąc nowymi drogami po Polsce, można wpaść w depresję - pisze pan Michał, który znaczną część czasu pracy spędza za kółkiem. - Wszędzie ekrany, potrzebne czy niepotrzebne, jedzie się jak w tunelu, nic nie widać, nic się w krajobrazie nie zmienia. Poza tym że nietrudno przeoczyć zjazd z trasy do małego miasteczka lub przydrożnego baru, to - moim zdaniem - ta monotonia jest wręcz niebezpieczna, bo kierowca nie odbiera żadnych pozytywnych bodźców. Często także mieszkańcy nie chcą ekranów akustycznych, a wciska się im je na siłę. Najgorzej jest chyba na dwójce między Konotopą a Strykowem, ale i inne drogi są wyrwane z rzeczywistości. Do końca 2012 r. miało powstać rozporządzenie, które dopuściłoby możliwość zastosowania innych sposobów do walki z hałasem niż ekrany akustyczne. Jaki jest jego los? - zastanawia się czytelnik.