Pytania o opiekunów medycznych
Ministerstwa edukacji i zdrowia chcą lepiej kształcić opiekunów medycznych. Lepiej dla systemu, ale nie dla pacjenta – obawiają się praktycy
– Opiekun medyczny z założenia miał być osobą, która napoi, przewinie, ubierze osobę chorą, niesamodzielną. Czyli zrobi to, na co pielęgniarka nie ma dziś czasu. Proponowane zmiany oddalają opiekuna od pacjenta – mówi dr Elżbieta Szwałkiewicz, była konsultant krajowa w dziedzinie pielęgniarstwa przewlekle chorych i niepełnosprawnych, współtwórczyni zawodu opiekuna medycznego. Zmiany, o których mowa, są zawarte w rozporządzeniu resortu edukacji i nauki, które wejdzie w życie 1 września. Wydłuża ono okres kształcenia opiekunów do półtora roku i likwiduje możliwość nauczania na kwalifikacyjnych kursach zawodowych (KKZ).
Jak czytamy w uzasadnieniu, zmiana wynika z potrzeby wykształcenia personelu, który będzie wspierał pielęgniarki i lekarzy, bo rośnie zapotrzebowanie na usługi w tym zawodzie w szpitalach, zakładach opiekuńczo-leczniczych i domach pomocy społecznej, do czego przyczyniają się choroby cywilizacyjne. W Koalicji na Pomoc Niesamodzielnym słyszymy, że zapotrzebowanie naprawdę jest gigantyczne. Tymczasem spośród 60 tys. opiekunów medycznych, których wykształcono przez ostatnie 15 lat, w Polsce w zawodzie pracuje jedynie co dziesiąty. Reszta zmieniła zawód lub wyjechała za granicę. Czy proponowane zmiany poprawią sytuację, to sprawa dyskusyjna.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.