Najsilniejszy zakon teatralny. Jego potęga nie słabnie

A ile lat ma Akademia Teatralna? Chociaż dat można podać kilka, pewne jest, że w roku 1932 powołano do życia Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej (PIST) pod kierunkiem Aleksandra Zelwerowicza, który zaprosił do uczenia młodych adeptów najwybitniejszych artystów tamtej epoki. Uczyli tu Aleksander Węgierko, Stefan Jaracz, Stanisława Wysocka, Edmund Wierciński, Zofia Małynicz, Stanisław Stanisławski sam Zelwerowicz. W założeniach ideowych PIST miał być nie tylko szkołą zawodową - miał kształtować artystę świadomego uczestniczenia w życiu publicznym kraju. Było to nie tylko zasługą założyciela, ale i Leona Schillera, który uruchamiając pierwszy w dziejach polskiej sceny wydział reżyserii, sprowadził do PIST najwybitniejsze polskie umysły: Jerzego Stempowskiego, Henryka Elzenberga, Stanisława Ossowskiego, Stefana Essmanowskiego, Bohdana Korzeniewskiego, Tymona Terleckiego i wielu innych. Instytut ukończyli artyści tej miary, co Danuta Szaflarska, Nina Andrycz, zmarła niedawno Irena Kwiatkowska. Tu reżyserskie szlify zdobyli Erwin Axer, Aleksander Bardini, absolwentami PIST byli także i ci, którzy w przyszłości stali się wybitnymi publicystami: Leonia Jabłonkówna, absolwentka wydziału reżyserii z 1939 roku, a nawet popularny krytyk filmowy Zygmunt Kałużyński.

Ta zasada skupiania wokół teatru prawdziwych indywidualności przyświecała pedagogom późniejszej PWST, czyli bezpośredniej poprzedniczki obecnej Akademii Teatralnej. Stąd wyszli wielcy polscy aktorzy, reżyserzy, ale i teoretycy okresu powojennego. Wśród nich Zygmunt Hubner, Konrad Swinarski, Jerzy Grzegorzewski, Maciej Prus, Krzysztof Zaleski - osobowości, bez których nie byłoby tak wspaniałej różnorodności i bogactwa polskiego teatru.

Uczelni nie omijały wiatry powojennej historii, ale tegoroczna jubilatka w nowe tysiąclecie weszła z nowym teatrem - odbudowaną sceną Collegium Nobilium. Przez dziesiątki lat zmieniło się kilka generacji profesorów. Dziś uczą Maja Komorowska, Anna Seniuk, Jarosław Gajewski. Ostatnimi czasy szkołę zasilili też Wojciech Pszoniak i Janusz Gajos.

Oby pozostała tym, czym jest do tej pory - nie tylko szacownym gmachem, ale nade wszystko grupą ciekawych ludzi w istotny sposób zabierających głos w sprawach, które obchodzą nas wszystkich.

Najważniejsze daty z historii Akademii Teatralnej w Warszawie:

- Powstanie Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej (PIST).

- Śmierć Aleksandra Zelwerowicza. PWST otrzymuje jego imię. W tym samym roku PWST zajmuje budynek Collegium Nobilium przy ul. Miodowej. Mieści się tam do dziś.

- Rektorem zostaje Tadeusz Łomnicki. Unowocześnia program studiów, dostosowując go do zmieniających się czasów radia i telewizji. Kieruje szkołą do 1981 roku.

- Pod koniec maja 1989 roku na znak protestu przeciw odmowie legalizacji Niezależnego Zrzeszenia Studentów w PWST wybucha strajk, ostatni w dziejach tej uczelni.

- Na mocy ustawy Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej uczelnia otrzymuje nazwę Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza.

- Akademia Teatralna wzbogaciła się o nową długo oczekiwaną scenę - Teatr Collegium Nobilium przy ulicy Miodowej.

- Warszawska Akademia Teatralna rozpoczyna organizowanie Międzynarodowego Festiwalu Szkół Teatralnych.

@RY1@i02/2011/117/i02.2011.117.196.042b.001.jpg@RY2@

@RY1@i02/2011/117/i02.2011.117.196.042b.002.jpg@RY2@

@RY1@i02/2011/117/i02.2011.117.196.042b.003.jpg@RY2@

@RY1@i02/2011/117/i02.2011.117.196.042b.004.jpg@RY2@

@RY1@i02/2011/117/i02.2011.117.196.042b.005.jpg@RY2@

Tomasz Mościcki