Kształcenie dostosowane do rynku pracy

Coraz więcej młodych osób wybiera wyższe wykształcenie jako sposób utorowania kariery zawodowej i coraz więcej absolwentów zasila szeregi bezrobotnych. Z czego to wynika? Winnych można szukać wszędzie. W niedostosowaniu sektora edukacyjnego do potrzeb rynku pracy związanym z brakiem prognostyki podaży pracy i z kłopotami szkolnictwa zawodowego. Programy nauczania nie uwzględniają rozpoznawania i wydobywania predyspozycji do wykonywania w przyszłości określonego zawodu, nie uczą perspektywicznego myślenia, co jest tak istotne w kontekście adaptacji w zmieniających się warunkach. Wręcz przeciwnie - są przeładowane detalami, które nie pozostaną w pamięci dłużej niż do następnego egzaminu. Uczymy się zbyt szczegółowo, nie rozumiejąc ogólnego kontekstu. Do tego dochodzi niewystarczająca infrastruktura szkolna i przestarzałe kwalifikacje nauczycieli, którzy często od kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu lat nie uaktualniają swoich kompetencji, zapominając, że promowana zasada Life Long Learning (kształcenia przez całe życie) dotyczy także tej grupy zawodowej. Także sama postawa młodzieży, która (nie chcę nikogo urazić), wciąż często wybiera kierunki studiów daleko odbiegające od zapotrzebowania, zwyczajnie odkładając moment aktywizacji zawodowej o czas trwania studiów.