Śledzą nas tysiące par oczu. I to w świetle prawa

Nawet kilkadziesiąt tysięcy funkcjonariuszy może sięgać po nasze dane telekomunikacyjne, billingi połączeń oraz lokalizowanie telefonu. Najczęściej robią to policjanci, nawet w błahych sprawach.

Sięgnięcie po informacje z naszego telefonu, w przeciwieństwie np. do włączenia podsłuchu, nie wymaga zgody sądu. Wystarczy, że funkcjonariusz policji, ABW, AW, SKW, SWW, CBA, celnik lub agent Wywiadu Skarbowego zwróci się o te dane do operatora telekomunikacyjnego. W sumie to grupa, która liczy kilkadziesiąt tysięcy - wszyscy, którzy prowadzą śledztwa.

- To powszechna praktyka, oszczędza nam wiele wysiłku - tłumaczy doświadczony policjant. Przekonuje, że skutecznie pomaga łapać przestępców. - Jeśli sprawca wypadku samochodowego ucieknie z miejsca i później tłumaczy, że ukradziono mu samochód, pierwsze, co robią koledzy z drogówki, to sprawdzają, gdzie logował się jego telefon w chwili wypadku - tłumaczy.

Jak wczoraj napisaliśmy, rządowe Kolegium ds. Służb Specjalnych chce, aby Polska straciła pozycję europejskiego lidera w inwigilowaniu obywateli. W tym celu powstał projekt, który ma ograniczyć sprawy, w których funkcjonariusze mogą zwracać się o billingi, wyłącznie do przestępstw zagrożonych karą ponad trzech lat pozbawienia wolności.

Jednak celnicy i agenci Wywiadu Skarbowego żądają, aby nowe regulacje ich nie obejmowały. - Przestaniemy być skuteczni, gdyż większość spraw, którymi się zajmujemy, jest zagrożona karą do trzech lat i wysokimi grzywnami - przekonują.

Według zwalczających nadużycia służb ekspertów, m.in. Katarzyny Szumielewicz z Fundacji Panoptykon, celnicy powinni wcześniej uzyskać zgodę prokuratury lub sądu. Jednak i te środowiska są takiemu pomysłowi przeciwne. - Liczba takich wniosków sparaliżowałaby naszą pracę. I uczyniła ją fikcją, gdyż nikt nie byłby w stanie zagłębić się w te dokumenty - przekonywała niedawno Barbara Piwnik, sędzia, była minister sprawiedliwości.

Robert Zieliński

robert.zielinski@infor.pl