Jak rozliczyć dofinansowanie i refundację

Za okres od stycznia do czerwca na każdego z sześciu pracowników o lekkim stopniu niepełnosprawności bez prawa do emerytury (A, patrz tabele poniżej) pracodawca uzyskał 374,4 zł dofinansowania i 508,86 zł refundacji, o której mowa w art. 25a ust. 3 ustawy, a za okres od lipca do grudnia - po 262,08 zł dofinansowania i 32,4 zł refundacji na podstawie art. 25a ust. 4 ustawy. Roczna kwota uzyskana na każdego z pracowników należących do tej grupy wyniosła 3247,56 i 3818,88 zł i nie przekroczyła rocznej kwoty najniższego pułapu intensywności pomocy (ryczałtu), tj. 7066,44 zł. Nadwyżka pomocy wynosi 0.

Za okres od stycznia do czerwca na każdego z dwóch pracowników o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (B) prawodawca pobierał 655,2 zł dofinansowania i 508,86 zł refundacji, o której mowa w art. 25a ust. 3 ustawy, a za okres od lipca do grudnia - 458,64 zł dofinansowania i 351,36 zł refundacji składki na ubezpieczenie wypadkowe na podstawie art. 25a ust. 4 ustawy. Roczna kwota uzyskana na każdego z tych pracowników wyniosła 5131,32 i 6683,04 zł i była w pełni uzasadniona w świetle przepisów KE, bo nie przekroczyła rocznej kwoty najniższego pułapu intensywności pomocy (ryczałtu), tj. 11844,36 zł. Nadwyżka pomocy wynosi 0.

Za okres od stycznia do czerwca pracodawca pobierał na pracownika o znacznym stopniu niepełnosprawności, u którego stwierdzono chorobę psychiczną (C), 1357,2 zł dofinansowania stanowiącego pomoc na zatrudnienie, 118,8 zł dofinansowania do przekazania na IPR i 508,86 zł refundacji składek, o której mowa w art. 25a ust. 3 ustawy, od lipca - 758,15 zł dofinansowania i 351,36 zł refundacji składki na ubezpieczenie wypadkowe na podstawie art. 25a ust. 4 ustawy. Roczna kwota na tego pracownika wyniosła odpowiednio 5161,32 i 12692,16 zł i nie przekroczyła rocznej kwoty ryczałtu, tj. 17853,48 zł. Nadwyżka pomocy wynosi 0. Także kwota do przekazania na IPR została ustalona prawidłowo w łącznej kwocie 712,8 zł (za okres od stycznia do czerwca).

Natomiast za pracownika o lekkim stopniu niepełnosprawności, uprawnionego do emerytury (D), pracodawca uzyskał za okres od stycznia do października włącznie: 508,86 zł refundacji składek, z art. 25a ust. 3 ustawy (od stycznia do czerwca) i 32,4 zł refundacji z art. 25a ust. 4 ustawy (od lipca do października). Dofinansowanie nie należało się na tę osobę, bo miała prawo do emerytury. Roczna kwota uzyskana na tego pracownika wyniosła 3182,76 zł i nie przekroczyła rocznej kwoty ryczałtu, tj. 6477,48 zł (nadwyżka pomocy: 0 zł). Podwyższone koszty zatrudnienia wygenerowane przez tego pracownika nie zostały w pełni zrekompensowane (stąd nadwyżka kosztów w rocznej kwocie 3294,72 zł).

Dodatkowo, za okres od lipca do listopada 2008 r. włącznie pracodawca pobierał na siebie refundację składek na ubezpieczenie społeczne na podstawie art. 25a ust. 5 pkt 1 ustawy w miesięcznych kwotach 456,9 zł (za lipiec i sierpień) i 451,91 (za okres od września do listopada). Pomoc ta stanowiła pomoc de minimis. Pracodawca ustalił je prawidłowo (łącznie na 2269,53 zł), więc brak kwot nienależnie pobranych.