Poradnia ubezpieczeniowa

• Jakie świadczenia wypłaca płatnik, gdy pracownik choruje na przełomie roku?
• Na jakich zasadach przyznaje się zasiłek opiekuńczy za dni wolne od pracy dla pracownika?
• Jak ustalić podstawę zasiłkową za styczeń 2025 r., gdy od tego miesiąca pracownik otrzymuje nowe składniki wynagrodzenia?

Pracownikowi za czas niezdolności do pracy przysługuje wynagrodzenie chorobowe, a następnie zasiłek chorobowy. W danym roku kalendarzowym najpierw pracodawca wypłaca mu wynagrodzenie chorobowe z własnych środków na zasadach określonych w art. 92 Kodeksu pracy. Zgodnie z jego par. 1 za czas niezdolności pracownika do pracy trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50. rok życia – trwającej łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego, wskutek:

• choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną – pracownik zachowuje prawo do 80 proc. wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu;
• wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w czasie ciąży – pracownik zachowuje prawo do 100 proc. wynagrodzenia;
• poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów – pracownik zachowuje prawo do 100 proc. wynagrodzenia.

Zgodnie zaś z par. 4 art. 92 Kodeksu pracy za czas niezdolności do pracy trwającej łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50. rok życia, trwającej łącznie dłużej niż 14 dni w ciągu roku kalendarzowego, pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy na zasadach określonych w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.