Aby uniknąć składek od świadczeń z ZFŚS, trzeba w regulaminie uwzględnić wszystkie dochody

Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z funduszu uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z funduszu. Zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z ZFŚS oraz zasady przeznaczania środków na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie.

Z kolei z wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 17 października 2017 r., sygn. akt III AUa 1406/16, wynika m.in., że jeżeli przyznanie świadczeń nie ma charakteru socjalnego w wyniku braku powiązania z celem socjalnym, to należy je uznać za przychód stanowiący podstawę wymiaru składek. Istotne jest również to, że pracodawca, przyznając świadczenia z funduszu, musi uwzględnić nie tylko wynagrodzenia pracowników, lecz także dochody uzyskiwane przez członków ich rodzin. W innym przypadku należy uznać, że wypłacone środki nie będą korzystały z wyłączenia z oskładkowania. Zatem w sytuacji gdy świadczenia zostaną wypłacone wprawdzie ze środków funduszu, lecz nie na warunkach wynikających z ustawy oraz z regulaminu, to nie mogą one zostać uznane za świadczenia finansowane ze środków przeznaczonych na cele socjalne w ramach ZFŚS w rozumieniu par. 2 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Wypłacone świadczenia stanowią dodatkowe wynagrodzenie pracownika, które jako przychód stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.