Powiązanie osobowe między płatnikami nie przesądza o oskładkowaniu zlecenia

Artykuł 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: ustawa systemowa) stanowi, że osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę podlegają obowiązkowi ubezpieczeniowemu. Podobny obowiązek ubezpieczeniowy ustawodawca przewidział dla zleceniobiorców w art. 6 ust. 1 pkt 4, w którym mowa o umowie agencyjnej lub umowie-zleceniu albo innej umowie o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. W przypadku gdy jedna osoba jest zarówno pracownikiem, jak i zleceniobiorcą, w grę wchodzą reguły zbiegu tytułów ubezpieczeń określone w art. 9 ustawy systemowej. Z ust. 1 wynika zasada, że pracownicy spełniający jednocześnie warunki do objęcia ich obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z innych tytułów są obejmowani ubezpieczeniami tylko z tytułu stosunku pracy, umowy agencyjnej, umowy-zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarli z pracodawcą, z którym pozostają w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonują pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostają w stosunku pracy. Mogą oni dobrowolnie, na swój wniosek, być objęci ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi również z innych tytułów.

Minimalne wynagrodzenie