W wyjątkowych przypadkach zlecenie wykonywane po utracie etatu nie oznacza utraty zasiłku chorobowego

Aby odpowiedzieć na to pytanie, należy odwołać się do art. 13 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa). Zgodnie z ust. 1 zasiłek chorobowy zarówno z tytułu niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, jak i z tytułu niezdolności do pracy powstałej po ustaniu tytułu ubezpieczenia nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy:

• ma ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy;
• kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby;
• nie nabyła prawa do zasiłku w czasie okresu wyczekiwania;
• jest uprawniona do zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego lub nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego;
• podlega obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu rolników określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Jak widać w pkt 2, kontynuacja działalności zarobkowej (a więc także wykonywania zlecenia) prowadzi do utraty zasiłku z okres po utracie poprzedniego tytułu ubezpieczeniowego (w opisywanej sytuacji – po zakończeniu etatu). Wydawałoby się, że przepis ten nie daje żadnego pola do manewru i każda działalność zarobkowa doprowadzi do automatycznej utraty zasiłku.