Firma musi potrącić składki od zwrotu opłat za kartę

Podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne nie stanowią przychody wymienione w rozporządzeniu ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. nr 161, poz. 1106 z późn. zm.).

Na podstawie par. 2 ust. 1 pkt 9 powołanego rozporządzenia podstawy wymiaru składek nie stanowią ekwiwalenty pieniężne za użyte przy wykonywaniu pracy narzędzia, materiały lub sprzęt będące własnością pracownika.

Świadczenie, które uzyskuje pracownik, jest wyłączone z podstawy wymiaru składek, jeżeli wypłata związana jest z faktem używania przez niego przy wykonywaniu pracy określonych rzeczy stanowiących jego własność i kwotę wypłaty pracodawca określił jako ekwiwalent pieniężny odpowiadający z racjonalnego punktu widzenia wartości rzeczy używanych dla celów pracodawcy.

Stosownie do art. 20 ust. 7 ustawy z 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz.U. nr. 180, poz. 1494 z późn. zm.) kierowcy pozostającemu w stosunku pracy i wykonującemu przewozy z wykorzystaniem pojazdów wyposażonych w tachografy cyfrowe poniesioną opłatę za wydanie, wznowienie lub wymianę karty kierowcy może refundować pracodawca na podstawie imiennego dowodu uiszczenia tej opłaty.

Jednocześnie z art. 23 powołanej ustawy wynika, iż karta stanowi własność podmiotu wydającego karty, a więc kierowca nie jest jej właścicielem, tylko wyłącznie posiadaczem.

W konsekwencji należy uznać, iż kwota wypłacana kierowcom z tytułu zwrotu poniesionych przez nich wydatków na uzyskanie karty nie może być wyłączona z podstawy wymiaru na podstawie par. 2 ust. 1 pkt 9 powołanego rozporządzenia, gdyż ekwiwalent dotyczy wyłącznie rzeczy będących własnością pracownika.

W związku z powyższym zwracana pracownikom opłata za wydanie karty identyfikującej stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz w konsekwencji ubezpieczenie zdrowotne.

MICHAŁ JAROSIK