Liczy się jedynie stała pomoc w gospodarstwie

Osobom urodzonym przed 1 stycznia 1949 r. przysługuje emerytura, jeżeli osiągnęli wiek emerytalny oraz mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn.

Okres składkowy to czas, za który były odprowadzane składki - np. okres zatrudnienia lub pobierania zasiłku macierzyńskiego. Za okresy nieskładkowe uważa się np. czas, w którym pobierano zasiłek chorobowy. Jeśli suma okresów nie wystarcza do osiągnięcia 20 lub 25 lat, ustawa daje możliwość doliczenia również okresów:

1) ubezpieczenia społecznego rolników, za które opłacono przewidziane w odrębnych przepisach składki,

2) prowadzenia gospodarstwa rolnego po ukończeniu 16. roku życia, co miało miejsce przed 1 lipca 1977 r.,

3) pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16. roku życia, co miało miejsce przed 1 stycznia 1983 r.

Kluczową kwestią w tym przypadku jest określenie znaczenia "pracy w gospodarstwie rolnym". Nie oznacza to bowiem wykonywania jakichkolwiek czynności w gospodarstwie, ale stałe prowadzenie tego typu działalności, co wiąże się albo z zamieszkiwaniem w danym gospodarstwie, albo z możliwością codziennego wykonywania w nim prac. Do ustalenia uprawnień emerytalnych nie wlicza się więc okresów incydentalnej pomocy np. podczas urlopu czy świąt. Nie jest dopuszczalne sumowanie takich okresów (pojedynczych dni, weekendów, tygodni) w celu uzyskania wymaganego okresu składkowego. Decyzja ZUS jest więc w tym zakresie prawidłowa.

Joanna Śliwińska

radca prawny

Podstawa prawna

Art. 10 ust. 1 i 27 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.).