30 lipca to graniczna data we współpracy z ZUS

Odwołanie stanu zagrożenia epidemicznego przyniosło także zmiany dla płatników i ubezpieczonych. Nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej: ustawa covidowa), które przewidywały na czas epidemii i zagrożenia epidemicznego wyjątki od zasad ogólnych. Teraz do nich wracamy, ale lipiec 2023 r. jest jeszcze miesiącem przejściowym. Rozwiązania z ustawy covidowej nie wygasły bowiem z dnia na dzień dokładnie 1 lipca, ale będą miały zastosowanie jeszcze przez kolejne 30 dni. A to oznacza, szczególnie w przypadku płatników chcących skorzystać z rozłożenia zaległości składkowych na raty lub odroczenia terminu płatności, możliwość złożenia wniosku i skorzystania w ostatniej chwili z uprawnień, jakie dają przepisy covidowe.

Na korzystnych zasadach

Zniesienie stanu zagrożenia epidemicznego wiąże się bowiem z powrotem do naliczania przez ZUS opłaty prolongacyjnej. Chodzi o opłatę, którą ZUS nalicza, gdy odracza termin płatności odsetek lub rozkłada należność na raty. Przypomnijmy, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy systemowej ze względów gospodarczych lub innych przyczyn zasługujących na uwzględnienie zakład może, na wniosek dłużnika, odroczyć termin płatności należności z tytułu składek oraz rozłożyć należność na raty, uwzględniając możliwości płatnicze dłużnika oraz stan finansów ubezpieczeń społecznych. Od składek, które rozłożono na raty, nie nalicza się odsetek za zwłokę, począwszy od następnego dnia po dniu wpływu wniosku o udzielenie tych ulg. W przypadku rozłożenia należności na raty lub odroczenia terminu ZUS ustala opłatę prolongacyjną na zasadach i w wysokości przewidzianej w ordynacji podatkowej dla podatków stanowiących dochód budżetu państwa. Płatnik nie płaci zatem odsetek od składek, ale opłatę prolongacyjną, która jest niższa.