Podstawa wymiaru zasiłku się zmienia, nawet gdy przerwa między chorobami jest krótsza niż miesiąc

Tak, w tym przypadku konieczne będzie ustalenie na nowo podstawy wymiaru zasiłku.

Zgodnie z ogólnymi zasadami wynikającymi z art. 36 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby lub macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa) podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jeżeli niezdolność powstała przed upływem tego okresu, to podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia. Podstawę wymiaru zasiłku za jeden dzień niezdolności do pracy stanowi 1/30 część wynagrodzenia stanowiącego tę podstawę. Trzeba przy tym pamiętać, że podstawę wymiaru zasiłku ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy. Nie ma zatem znaczenia wynagrodzenie uzyskiwane u poprzedniego płatnika lub u tego samego, ale przed przerwą.